Kinderen zijn enorm goed in voornemens verzinnen. Ze kunnen je stralend vertellen dat ze later een auto gaan uitvinden die geen brandstof nodig heeft. Of een beroemd popster zullen worden en een villa vol videowalls en apparaten bewonen. Reuze schattig vinden we dat. Tot die kinderen pubers worden en tijdens het bloemrijk uitweiden over nieuwe fantastische toekomstplannen ontdekken dat hun wiskundeboek in de trein is blijven liggen. Dan zeggen we streng: haal jij eerst maar eens je schooldiploma.

Maar doen we het zelf nou echt zo veel beter? Wees eens eerlijk, zo rond de jaarwisseling. Welke goede voornemens heb je gemaakt voor 2017? En hoeveel reëler zijn die dan de prachtige plannen van zo’n puber? In de zin van gecheckt op haalbaarheid, vertaald in praktische stappen, enzovoorts? Ook volwassenen zijn daar vaak niet goed in.

Log in om verder te lezen.