Oeps!

  • 2610 woorden
  • leestijd is
  • 14 minuten

Daar stond ik dan. Midden op het Leidseplein, met een duikbril op en zwemflippers aan mijn voeten. Omringd door tientallen mensen, me paniekerig afvragend hoe ik in deze situatie was beland. Ondanks mijn pogingen hun blik te vermijden was ik door twee jongens uitgekozen om hen te assisteren bij hun straatact. Het was de bedoeling dat ik over de blote bast van een van hen zou lopen – vandaar de zwemvliezen – terwijl hij boven op een berg glas lag. Ze hadden een hoop flessen in een jutezak gestopt en mij een hamer gegeven om de boel kapot te slaan – vandaar de duikbril. Het plein was inmiddels volgestroomd, zelfs op het balkon van de Stadsschouwburg stond publiek. Er klonk tromgeroffel. Met de moed der wanhoop tilde ik de hamer hoog boven mijn hoofd… en sloeg faliekant mis. Nooit vergeet ik het bulderende gelach dat opsteeg van het hele plein.

Genante situaties, daar kan ik over meepraten. Vaak komt het door mijn lichamelijke onhandigheid. Als ik iets drink, begin ik vaak het glas al te kantelen voordat het mijn mond bereikt, waardoor ik geregeld een kletsnat shirt heb en ik óf heel zenuwachtig lijk óf dronken. Ook verbaal kan ik nogal klunzig zijn:


Lees door via 100% Digitaal

abonnement

Toegang tot alle online artikelen en onbeperkt toegang tot het magazine.
Al vanaf €4,- per maand!
Al abonnee? Log in
auteur

Heleen Peverelli

» profiel van Heleen Peverelli

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik schaam me voor mijn tranen

Lees verder
Kort

Burn-out werkt lang door

Even een tijdje rust en dan gaat het wel weer, denken mensen met een burn-out vaak hoopvol. Maar éc...

Lees verder
Advies

Ik walg van mijn vreselijk dikke schoondochter

Lees verder
Column

Wegduiken

Lees verder
Artikel

Waarom hebben we plaatsvervangende schaamte?

Lees verder
Artikel

Familiegeheim: ‘Opa is niet gestorven aan kanker’

Lees verder
Artikel

Oeps…

Lees verder
Advies

Ik bloos vrij snel

Lees verder