Haar handdruk voelt als die van een man; ze zet me haast in een bankschroef. Haar rijzige gestalte is imposant. Ze staat stevig op de grond, heeft een doordringende blik. Toch wel een beetje een man, gaat het door me heen. Maar haar krullen, haar blouse, haar ronde gezicht, de lach die daarop doorbreekt… die zijn weer echt vrouwelijk.

Marga’s verhaal gaat over de grens die de meesten van ons nooit oversteken: die tussen man-zijn en vrouw-zijn. Ze was eerst meisje, toen jongen, later man, nu vrouw. Het is een verhaal over eenzaamheid, pijn, maar ook over overwinning.

Eind jaren veertig werd ze geboren met ‘ambigue geslachtskenmerken’. Of, zoals dat heet, als ‘interseksueel’: geen jongetje, geen meisje, maar iets ertussenin. Een uniek medisch geval: genetisch was ze een jongetje, maar doordat ze ongevoelig was voor mannelijke androgeenhormonen (zie kader) had zich bij haar als foetus een vagina met een groot uitgevallen clitoris ontwikkeld. Marga’s ouders gaven haar bij de burgerlijke stand aan als meisje. Maar toen zich na veertien maanden een testikeltje in Marga’s schaamlippen openbaarde, concludeerde een kinderarts dat Marga een jongetje was. ‘Voortaan moet ze als jongen worden opgevoed,’ besliste hij. Marga’s naam werd

Log in om verder te lezen.