Zondag 10 mei

Quinten zit op de bank met een serieus gezicht. ‘Mama, ik mis papa.’ Deze kon ik verwachten: wéér krijgt hij een verandering voor zijn kiezen. Ik ga naast ‘m zitten. ‘Wat vind je ervan dat papa en mama even uit elkaar zijn?’, vraag ik. Quinten denkt diep na. ‘Het is voor niemand leuk.’

TEST
Doe de test »

Hoe verbonden ben je met je partner?

Hij is onrustig, de laatste dagen. De afgelopen acht weken quarantaine waren op z’n zachtst gezegd al uitdagend voor hem, met alle structuren – school, begeleiding en zorgoppas – die opeens wegvielen. En nu Steven sinds een paar dagen ergens anders woont, is hij nog meer ankerpunten kwijt.

Vertrouwd

Zoë volgt ons gesprek. ‘Ik vind het helemaal niet leuk als jullie zo ruziemaken’, zegt ze. Ik kan het niet anders dan beamen. De kinderen zijn stiller, de laatste dagen. Zelf bruis ik eveneens niet bepaald van de energie. ‘Ik mis papa ook’, geef ik eerlijk toe. ‘Weet je wat? We bellen hem gewoon.’

Wanneer ik Stevens stem hoor, voelt het ouderwets vertrouwd en gezellig. We kletsen en maken grappen met z’n allen. Het is bijna onvoorstelbaar dat we een paar dagen geleden nog zo ‘in het rood’ zaten allebei. Het lijkt alweer eeuwen geleden.

Steven vertelt dat hij heeft geklankbord met de buurvrouwen. Een bevriende advocaat vertelde één van hen dat ze zich – nog maar net in quarantaine – rot schrok toen ze haar mail opende en de echtscheidingsaanvragen haar inbox uit klotsten. We zijn dus niet de enigen die onder hoogspanning hebben geleefd. Er is niets mis met onze relatie; de omstandigheden zijn gewoon meer dan ieder gezond stel aankan, concluderen we. Steven lacht, ik ook. Deze storm overleven we.