Kim Hartveld (31): ‘Twee jaar geleden kreeg ik een auto-ongeluk, en sindsdien heb ik last van een chronische whiplash. Ik heb veel pijn, ben snel moe en mijn geheugen werkt niet meer optimaal. Ik vind het moeilijk om te accepteren dat ik niet meer zo veel kan als vroeger. Vooral omdat anderen wél veel van me verwachten.’

‘Het gebeurde ongeveer twee jaar geleden. De auto achter mij reed met tachtig kilometer per uur achter op de mijne. De bestuurder zocht iets in zijn dashboardkastje en zag niet dat ik stilstond. Sinds dat ­ongeluk heb ik last van een chronische whiplash. Dat betekent pijn in mijn nek, rug en armen. Ook ben ik veel sneller moe. Vroeger ging ik vaak een dag winkelen, een weekendje weg of naar de film. Dat doe ik nu bijna niet meer, want anders moet ik er twee of drie dagen voor boeten.

De buitenwereld accepteert niet altijd dat ik veel minder kan dan vroeger. Mijn ex kon het geduld niet meer opbrengen en daardoor is mijn relatie uitgegaan. Ook ben ik een aantal vrienden kwijtgeraakt. Maar vooral in mijn baan als reïntegratiedeskundige loop ik tegen onbegrip op. Met mijn whiplash kan ik drie ­dagen

Log in om verder te lezen.