Even alleen

Met anderen zijn kost energie. Niet alleen omdat ze tegen je praten of iets van je vragen, ook omdat we geneigd zijn ons bezig te houden met de gedachten en emoties van anderen. Psycholoog Daniel Gilbert noemt dat the co-experiencing mind. Hoe voelt je gezelschap zich? Wat vindt hij of zij ervan? Zeker HSP’s kunnen daar erg op gericht zijn – en moe van worden. Tijd alleen is daarom cruciaal. Een voedende component van het leven, zegt psycholoog John Cacioppo van de universiteit van Chicago. Voor mensen die gevoelig zijn voor de drukte die bij sociaal verkeer hoort, geldt dat nog eens extra.

Weg van alle prikkels tijdens een HSP retraite

Journalist Janneke Gieles worstelt met het dagelijkse bombardement aan prikkels. Maar een uitrustwee...

Lees verder

Heilzaam groen

Alleen het zien van groen werkt al kalmerend, wijst onderzoek uit. Kun je nagaan wat een langer verblijf in de natuur voor je kan doen. Niet alleen vang je heilzaam daglicht, de natuur bevordert het herstel ook nog op een andere manier. Volgens omgevingspsychologen Rachel en Stephen Kaplan besteden we veel tijd aan directed attention: concentratie op een specifieke, vaak stressvolle taak, zoals rapporten schrijven of door een drukke straat lopen. Afleidende zintuiglijke input moet daarbij voortdurend worden weggedrukt, waardoor we mentaal en fysiek uitgeput raken. De natuur helpt volgens de Kaplans even opladen. Het dient als tegenwicht voor die gerichte inspanning, omdat ze veel mogelijkheden biedt tot indirect attention: een vorm van moeiteloze aandacht. Voor het patroon van het gebladerte, bijvoorbeeld, of het kabbelen van een beekje.

Adem in, adem uit

Wie de indrukken van alledag moeilijk kan hanteren, doet er goed aan om eens te gaan ‘zitten’. Op het meditatiekussen, wel te verstaan. Volgens neurowetenschapper Richard Davidson verandert mediteren de werking en zelfs de structuur van onze hersenen. De geest kan even opladen en het concentratievermogen neemt toe, evenals de impulscontrole, die maakt dat je emotionele situaties beter aankan. Ook met eenvoudige ademhalingstechnieken kun je een overprikkelde geest tot bedaren brengen. Onderzoekers denken dat we door kalm, gecontroleerd ademhalen het zogenoemde parasympathische deel van het autonome zenuwstelsel activeren, waardoor het lichaam in de ‘rust en herstel’-modus komt.

De paden op

Wandelen levert veel op als het gaat om stressreductie en welbevinden, toont een reeks recente onderzoeken aan. Zo bevordert het de dopamineaanmaak. Ben je moe of somber van de vele prikkels, dan brengt die toevoer je naar een ‘normaal’ niveau van geluk. Zat je al lekker in je vel, dan kan wandelen zelfs euforiserend werken. ‘Lopen geeft je afstand en laat je je leven even met nieuwe ogen bezien,’ zegt theologe Ineke Albers, auteur van De God van het lopen. ‘Wat dat betreft heeft het wel iets weg van mindfulness. Het malen in je hoofd houdt op, je wordt even “uit de tijd” getild. Lopen brengt je heel erg in het “nu” en helpt je even opladen.’