Ooit was het leven simpel. Als baby voelden we precies waar we behoefte aan hadden. Bij honger, huilden we en werden we gevoed; als we bang of onrustig waren, lieten we ons troosten tegen een warme schouder; bij vermoeidheid vielen we in slaap. Misschien was het frustrerend dat onze ouders ons niet altijd meteen begrepen, maar we hadden in elk geval een volmaakt gevoel voor wat we nodig hadden. Lang voordat we leerden denken, konden we al voelen.

TEST
Doe de test »

Is het tijd voor een nieuwe baan?

Voelen is essentieel om te kunnen overleven. Maar in ons volwassen leven heeft ons verstand het meestal voor het zeggen. Dat is handig bij het invullen van een belastingformulier of het kopen van een wasmachine. Maar het leidt er ook toe dat we onszelf voorbij rennen, dingen doen waarbij we ons niet echt prettig voelen, en ’s avonds naar bed gaan met een vaag gevoel van onvrede – als we al niet bij de dokter belanden met een burn-out of rsi.

‘Ik zit niet lekker in mijn vel,’ zeggen we dan, alsof ons ‘ik’ iets heel anders is dan ons lichaam. We luisteren niet genoeg naar ons lichaam. We beschouwen het als een gebruiksvoorwerp waar we in zitten, een machine die doorgaans prima loopt, maar ons op gezette tijden in de steek laat. En dan moet het defect aan dat ding snel verholpen worden, zodat het weer gewoon doet wat de bedoeling is.

Log in om verder te lezen.