De vraag

Mijn man accepteert niet dat onze zoons autistisch zijn

Wij hebben twee kinderen die het syndroom van Asperger hebben, een autisme verwante stoornis. Toen de jongste de diagnose kreeg kon mijn man dat niet accepteren. Nog steeds niet. Hij heeft verwachtingen die het kind niet waar kan maken. Dat heeft veel negatieve gevolgen.

Mijn man is van mening dat het kind moet veranderen. Zelfs therapie mocht niet baten. Hij bijt zich vast in zijn mening. Ondertussen zie ik dat het onze zoon heel veel doet en hij begrijpt het niet. Hij begint steeds dwangmatiger te worden. Het is alweer twee jaar geleden dat we het te horen kregen. Ik dacht dat mijn man tijd nodig had om het te accepteren. Maar mijn man wenst geen enkele vorm meer van hulp voor hem en mij. Hij trekt zich overal van terug.

Het advies

Dit is een flink relatieprobleem. Een kind met een aandoening als Asperger vergt een goede samenwerking tussen ouders, meer nog dan bij kind zonder deze diagnose. Met dit probleem zijn jullie in een patroon terecht gekomen waarbij jij aandringt op verandering en hij zich steeds meer terug trekt. Dat bevestigt zich steeds opnieuw en wordt steeds ernstiger. Waarschijnlijk hebben jullie er beiden evenveel verdriet van. Het is moeilijk om op eigen krachten uit dit patroon te komen. Jij bent de verantwoordelijke en hij de antagonist. Jij windt je op en hij laat het van zich afglijden.

Waar zitten er mogelijkheden om van positie te veranderen? Wat kan je doen om je man meer verantwoordelijk te maken voor dit probleem? Hoe kan je in contact komen met zijn verdriet? Kan je hem verleiden zich meer te verdiepen in de diagnose (bijvoorbeeld achteloos een artikel met nieuwe ontwikkelingen op tafel leggen)? Er is natuurlijk ook de mogelijkheid dat je man zelf ook een stoornis in het autistisch spectrum heeft, dan komt de zaak natuurlijk weer heel anders te liggen.

Meer weten over dit thema? Bekijk Autisme
Training

Ontspannen opvoeden

  • Ontdek hoe je als ouder positief en relaxed blijft
  • Omgaan met de emoties van je kind
  • Voor ouders met kinderen in de basisschoolleeftijd
Bekijk de training
Nu maar
€ 75,-
Deel dit artikel:
3 november 2008 | Laatst gewijzigd op 18 maart 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Mijn kind praat niet over wat haar dwarszit

Mijn dochter (8) kan erg boos worden ‘om niks’. Hoe kan ik haar helpen om minder boos te worden ...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Kort

Zonder antidepressiva dankzij therapie

Goed nieuws voor mensen die willen stoppen met antidepressiva. Tot nu toe werd dat vaak afgeraden, o...
Lees verder
Kort

Zonder antidepressiva dankzij therapie

Goed nieuws voor mensen die willen stoppen met antidepressiva. Tot nu toe werd dat vaak afgeraden, o...
Lees verder
Advies

Wat zijn goede beroepen voor HSP?

Mijn dochter van 17 is hoogsensitief. Ze staat wel heel stevig in haar schoenen en laat niet over zi...
Lees verder
Artikel

Ik mag er wezen!

Je mist een been, hebt opvallende littekens of een misvormd gezicht. Een reden om jezelf te verberge...
Lees verder
Verhaal

Waarom pubers pesten

Pestverhalen kennen we vooral van de basisschool, maar ook onder tieners komt pesten veel voor. Uit ...
Lees verder
Column

Woord en beeld

Meer dan ‘mammamama’ zegt ze nog niet, mijn dochter van net een jaar. Toch begrijpen we elkaar p...
Lees verder
Artikel

Waarom we in de tweede helft van ons leven gelukkiger worden

Zeker, ouder worden heeft minder prettige kanten. Tóch worden we in de tweede helft van ons leven j...
Lees verder
Artikel

‘Gettokinderen zijn echt niet per definitie verloren’

Het is een mythe dat kinderen uit achterstandswijken opgroeien voor galg en rad, zegt Delbert Elliot...
Lees verder
6951