Het zit niet tussen de oren en er is wel iets aan te doen

Jezelf voortslepen door een donker moeras – elke stap kost kracht en het eind komt niet in zicht. Meteen na het ontbijt weer in bed willen kruipen. Te moe zijn om te lezen of televisie te kijken. Emotioneel zijn, labiel, huilerig, vergeetachtig. Het wanhopige gevoel dat conditietraining je geen extra energie geeft. ‘Alsof de rek uit je lichaam is: het elastiek is uitgelubberd,’ zegt Maria Hendriks (64). Ze is een van de honderdduizenden Nederlanders die sinds ze kanker hebben gehad, kampen met ongewone vermoeidheid.

Elk jaar sluiten 35.000 mensen de behandeling tegen kanker succesvol af. Hun aantal neemt toe door de vergrijzing en de verbeterde diagnostiek en behandelmethodes. Een jaar na de laatste behandeling is ongeveer 30 procent van de ex-patiënten nog ernstig vermoeid. De meesten van hen blijven dat vervolgens jarenlang. Recent onderzoek laat zien dat als de vermoeidheid drie maanden na de laatste behandeling nog niet over is, de kans klein is dat ze spontaan verdwijnt.

Maria Hendriks kreeg 25 jaar geleden baarmoederhalskanker. Door complicaties bleef ze na de -behandeling extreem vermoeid. De oud-Volkskrant-journaliste begon te spitten naar de oorzaken daarvan, en naar remedies. Haar onderzoek

Log in om verder te lezen.