Op een warme zondag was het laatst weer zover: ik speelde tenniscompetitie met lange en spannende wedstrijden en sloot de dag af met een biertje. Al voor het glas leeg was, voelde ik de migraine opkomen.

‘Dokter, ik heb alwéér hoofdpijn’

Lees verder

Gekleurde lichtjes flitsten voorbij, praten begon me moeite te kosten. Een barre fietstocht naar huis volgde. Versnelling in z’n één, als in trance de trappers ronddraaiend. Mijn oogleden zo zwaar dat ze telkens dichtvielen. Thuis haalde ik de wc maar net. Ik spuugde gal, vooral veel gal. Daarna kroop ik klappertandend in bed.

Gelukkig heb ik er niet wekelijks last van en houdt een aanval geen dagen aan, maar nog altijd zou ik er ik weet niet wat voor overhebben om te worden verlost van dat bonkende monster. Het zou zo fijn zijn als ik precies wist wat bij mij die aanvallen veroorzaakt.

Log in om verder te lezen.