Waarom vinden we dat zo moeilijk?

De krekels tjirpten. De zon hing loom nog wat na. Met roze wangen van weer een dag zwemmen lagen de kinderen in hun campingbedden, de kiezels nog in de zolen van hun waterschoenen ervoor. In het camperkeukentje begon de espresso te pruttelen op het fornuis. We sloegen ons boek open waar we gisteren gebleven waren en we lazen. We lazen en lazen en praatten wat, en we keken naar een vleermuisje in de schemer.

TEST
Doe de test »

Is het tijd voor een nieuwe baan?

Wat een contrast met de wedloop thuis. Met de ogen op de klok gericht de laatste mail aftypen – binnen twee minuten afronden en inpakken, anders wordt het rennen naar de trein. Dan: rennen naar de trein. Kinderen ophalen bij de crèche, eten in de pan. Aan tafel, dooreten want het is inmiddels al lang weer bedtijd, wassen, lezen, slapen, hup. De puf om ook nog maar iets te ondernemen ’s avonds verdwijnt dagelijks met het schrobwater door het afvoerputje.

Het moet anders, denk ik elk jaar weer. Als ik die rust zo weldadig vind, waarom sta ik thuis dan altijd te koken, bellen en troosten tegelijk? Waarom woon ik in een stad vol rinkelende trams als ik meer

Log in om verder te lezen.