Elke dag passeerde de Canadese psycholoog Gillian Sandstrom een vrouw die hotdogs verkocht. Op een keer besloot ze te glimlachen en te zwaaien. De vrouw zwaaide en glimlachte terug. Dat voelde zo goed dat ze er een gewoonte van maakte.

Waarom contact met vreemden ons gelukkig maakt

Vage kennissen in de supermarkt, de overbuurman die net naar buiten komt: in de drukte van alledag z...

Lees verder

‘Telkens wanneer ik daar liep, keek ik of ze er was en probeerde ik even contact met haar te maken,’ vertelt Sandstrom. ‘En ik besefte dat het me een prettig gevoel gaf wanneer ik haar zag en zij me gedag zei. Dan dacht ik: ja, ik hoor hier thuis.’

Log in om verder te lezen.