De vraag

Na een half jaar rouw alleen met mijn verdriet

Sinds de onverwachte dood van mijn man, nu een half jaar geleden, zoek ik mijn eigen weg in mijn rouw. Ik ga er doorheen op mijn eigen manier. Wat het moeilijk voor mij maakt is de omgang met de buitenwereld.

Ik vind het vooral zwaar omdat er nu blijkbaar een tijd aangebroken is waarop men niets meer laat horen. Geen telefoontjes meer, geen bezoeken, er wordt verwacht dat ik zelf initiatief neem.

Mijn leven is veranderd, de zorg voor mijn kinderen en alles wat daarbij komt kijken, mijn werk (wat ik met veel plezier doe) en het verdriet, maken dat er weinig energie over is voor die initiatieven. Waarom wordt er niet gewoon gevraagd waar ik behoefte aan heb en op welke manier kan ik dit het beste aan familie en vrienden duidelijk maken?

 

 

Het advies

Jij herkent dat jij op je eigen manier door het rouwlandschap gaat. En nu ben je in onherbergzaam gebied terecht gekomen waar niemand je meer gezelschap houdt. Mensen kennen de kaart van dat gebied niet en dat maakt het onveilig. Dus je moet ze een beetje helpen met kaartlezen. Maar het is van belang hoe je dat doet. Anders kan het ook lijken alsof je zegt: ‘Jullie doen het niet goed’.

Het beste is om te zeggen waar je behoefte aan hebt. Bedenk dat andere mensen het ook fijn vinden om aanwijzingen te krijgen, ze weten het gewoon niet. Het boek van Karin Kuijper Je mag me altijd bellen geeft daar ook veel voorbeelden van en kan ook werken als ‘aha, heeft iemand dat nodig?’

Ja, inderdaad, je moet in deze zelf vaak het initiatief nemen. Maar als je het doet, levert het ook veel op. Zeg niet: ‘Wat jij zou moeten doen’, maar: ‘Wat ik fijn zou vinden, is …’ Of: ‘Mag ik jou iets vragen voor me te doen?’ Steun vragen en hulp aanvaarden is ook een kunst. En misschien ervaar je het niet zo, maar het is voor mensen ook een cadeautje als je het zo aanpakt. Heel veel mensen willen juist graag iets doen, ook op langere termijn. Ze hebben alleen richtlijnen of handvatten nodig. Van jou.

Ik merk dat je geneigd bent een beetje in de slachtofferrol te gaan terwijl je waarschijnlijk een heel krachtige vrouw bent. Die slachtofferrol kost juist veel (negatieve) energie terwijl je eigen kracht oppakken en duidelijk zijn in wat je nodig hebt positieve energie oplevert. Ik hoop dat het je gaat lukken.

Vriendelijke groet,
Riet Fiddelaers-Jaspers

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Coachfinder

Vind een betrouwbare coach via Coachfinder

Coaching is een belangrijke stap in zelfontwikkeling. Maar de juiste coach vinden blijkt nog niet zo eenvoudig. Coachfinder helpt je in je zoektocht naar een coach die bij je past.

Vind je ideale coach
Deel dit artikel:
23 februari 2009 | Laatst gewijzigd op 23 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

E-mail en emotie

Waarom schrijft de een e-mails die overkomen als een oorlogsverklaring en stuurt de ander mails also...
Lees verder
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmen...
Lees verder
Artikel

Twee ouders, één team

Het schept rust en duidelijkheid voor de kinderen als je als ouders op één lijn zit. Na een scheid...
Lees verder
Artikel

Twee ouders, één team

Het schept rust en duidelijkheid voor de kinderen als je als ouders op één lijn zit. Na een scheid...
Lees verder
Artikel

4x snel zelfinzicht

Deze vier modellen geven direct inzicht in je communicatiestijl, emoties, valkuilen en talenten. En ...
Lees verder
Advies

We zijn nog steeds niet met elkaar naar bed geweest

Drie maanden geleden heb ik op de universiteit een hele leuke jongen ontmoet. We appen de hele dag e...
Lees verder
Kort

Vrienden als back-up voor je geheugen

Bij oudere stellen was het al aangetoond, maar ook goede vrienden lijken het te hebben: een ‘trans...
Lees verder
Artikel

Roos van Leary: waarom het niet met iedereen klikt

We kunnen ons kapot ergeren aan een dominante baas, een klagend familielid of een vriendin die nooit...
Lees verder
Artikel

Zij pubert, ik groei mee

Redacteur Anne Pek volgt een Gordon-training voor ouders
Lees verder
Advies

Hoe komen we uit dit aanval-terugtrekpatroon?

Beste Karin Wagenaar, Mijn man en ik wonen vijftien jaar samen en zijn hiervan negen jaar getrouwd. ...
Lees verder
6603