De vraag

Na een half jaar rouw alleen met mijn verdriet

Sinds de onverwachte dood van mijn man, nu een half jaar geleden, zoek ik mijn eigen weg in mijn rouw. Ik ga er doorheen op mijn eigen manier. Wat het moeilijk voor mij maakt is de omgang met de buitenwereld.

Ik vind het vooral zwaar omdat er nu blijkbaar een tijd aangebroken is waarop men niets meer laat horen. Geen telefoontjes meer, geen bezoeken, er wordt verwacht dat ik zelf initiatief neem.

Mijn leven is veranderd, de zorg voor mijn kinderen en alles wat daarbij komt kijken, mijn werk (wat ik met veel plezier doe) en het verdriet, maken dat er weinig energie over is voor die initiatieven. Waarom wordt er niet gewoon gevraagd waar ik behoefte aan heb en op welke manier kan ik dit het beste aan familie en vrienden duidelijk maken?

 

 

Het advies

Jij herkent dat jij op je eigen manier door het rouwlandschap gaat. En nu ben je in onherbergzaam gebied terecht gekomen waar niemand je meer gezelschap houdt. Mensen kennen de kaart van dat gebied niet en dat maakt het onveilig. Dus je moet ze een beetje helpen met kaartlezen. Maar het is van belang hoe je dat doet. Anders kan het ook lijken alsof je zegt: ‘Jullie doen het niet goed’.

Het beste is om te zeggen waar je behoefte aan hebt. Bedenk dat andere mensen het ook fijn vinden om aanwijzingen te krijgen, ze weten het gewoon niet. Het boek van Karin Kuijper Je mag me altijd bellen geeft daar ook veel voorbeelden van en kan ook werken als ‘aha, heeft iemand dat nodig?’

Ja, inderdaad, je moet in deze zelf vaak het initiatief nemen. Maar als je het doet, levert het ook veel op. Zeg niet: ‘Wat jij zou moeten doen’, maar: ‘Wat ik fijn zou vinden, is …’ Of: ‘Mag ik jou iets vragen voor me te doen?’ Steun vragen en hulp aanvaarden is ook een kunst. En misschien ervaar je het niet zo, maar het is voor mensen ook een cadeautje als je het zo aanpakt. Heel veel mensen willen juist graag iets doen, ook op langere termijn. Ze hebben alleen richtlijnen of handvatten nodig. Van jou.

Ik merk dat je geneigd bent een beetje in de slachtofferrol te gaan terwijl je waarschijnlijk een heel krachtige vrouw bent. Die slachtofferrol kost juist veel (negatieve) energie terwijl je eigen kracht oppakken en duidelijk zijn in wat je nodig hebt positieve energie oplevert. Ik hoop dat het je gaat lukken.

Vriendelijke groet,
Riet Fiddelaers-Jaspers

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Vind een betrouwbare coach via Coachfinder
Coachfinder

Vind een betrouwbare coach via Coachfinder

Coaching is een belangrijke stap in zelfontwikkeling. Maar de juiste coach vinden blijkt nog niet zo eenvoudig. Coachfinder helpt je in je zoektocht naar een coach die bij je past.

Vind je ideale coach
Deel dit artikel:
23 februari 2009 | Laatst gewijzigd op 23 april 2020

Lees ook deze artikelen

Brieven over loslaten: interactie
Column

Brieven over loslaten: interactie

Schrijvers Annemarie Haverkamp en Brenda van Osch kregen allebei een gehandicapt kind. Annemaries zoon Job overleed toen hij 17 wa...
Kinderverdriet: zo kun je het beste troosten
Branded content

Kinderverdriet: zo kun je het beste troosten

Groter worden gaat met vallen en opstaan. Dus ja, daar hoort ook af en toe een geschaafde knie én een traan bij. Een ‘kusje ero...
Ik mis gelijkgestemdheid binnen mijn huwelijk
Advies

Ik mis gelijkgestemdheid binnen mijn huwelijk

Mijn man en ik hebben altijd een stabiel en goed huwelijk gehad, en we hebben samen kinderen. Ik heb echter een andere man leren k...
Ik mis gelijkgestemdheid binnen mijn huwelijk
Advies

Ik mis gelijkgestemdheid binnen mijn huwelijk

Mijn man en ik hebben altijd een stabiel en goed huwelijk gehad, en we hebben samen kinderen. Ik heb echter een andere man leren k...
Wat een verdrietige handen: zo herken je emoties in lichaamstaal
Kort

Wat een verdrietige handen: zo herken je emoties in lichaamstaal

Hoe een ander zich voelt, lezen we moeiteloos af van iemands gezicht. Maar hoe zit dat bij andere delen van ons lichaam?
Mijn zoon (4) mist overleden vader
Advies

Mijn zoon (4) mist overleden vader

Onze zoon was net 1 jaar toen mijn man overleed. Nu is hij 4 en zit sinds een half jaar op school. Ik zag hem veranderen van een b...
Hoe krijg ik meer ­contact buitenshuis?
Advies

Hoe krijg ik meer ­contact buitenshuis?

Ik ben een alleenstaande moeder. Mijn zoon (16) en dochter (8) hebben het syndroom van Asperger. Daarin herken ik ook veel van mez...
Hoe ga ik om met mijn chronische ziekte?
Advies

Hoe ga ik om met mijn chronische ziekte?

Sinds twee maanden weet ik dat ik een chronische ziekte heb (SLE, een auto-immuunziekte). Aan de buitenkant is de ziekte voor ande...
Ben je een talkaholic?
Test

Ben je een talkaholic?

Een gezellige kletskous of toch een talkaholic - iemand die té veel praat? Voor wie daarover twijfelt, biedt deze test uitkomst.
Waarom we belangrijk willen zijn voor anderen
Artikel

Waarom we belangrijk willen zijn voor anderen

Als deze periode iets laat zien, dan is het wel hoe belangrijk onderlinge verbondenheid is. We voelen ons waardevoller als we er v...
6603