centrum voor psychisch herstel

Lange lanen met platanen, fraaie huizen omringd door gazons. En dan een bos­weg, een oprijlaan, een witte villa met een vijver ervoor. Dit is het Centrum voor Psychisch Herstel in Wijchen, bij Nijmegen. Hier kunnen patiënten kortdurend worden opgenomen als het thuis niet meer gaat, om afstand te nemen en te werken aan hun genezing.

In de hal staat Annemarie (29) al op me te wachten. Guitig gezicht, uitbundige krullen. Ze zit hier nu vier weken. Het is de bedoeling dat ze twaalf weken blijft, de maximumduur van een verblijf. Annemaries vriend heeft met zijn werk kunnen regelen dat hij in die maanden voor hun twee kleine kinderen kan zorgen – haar lukte dat even niet meer. Er is de afgelopen tijd te veel gebeurd: haar zoontje moest anderhalve week na de geboorte naar het ziekenhuis en is sindsdien vijf keer opgenomen, een nichtje overleed, een buurmeisje verongelukte.

Dit is niet de eerste keer dat Annemarie in een herstellingsoord zit. ‘Toen ik 21 was, heb ik een paar weken in een andere instelling gezeten vanwege paniekaanvallen.’ Sindsdien slikt ze antidepressiva en kalmeringsmiddelen. ‘Ik vrees dat ik daar mijn hele leven aan vastzit. Maar liefst wel in een

Log in om verder te lezen.