5 mannen over hun uiterlijk

‘Borsthaar hoort bij mij’

Frank, 40 jaar, 1.82 cm, 102 kilo

Training

Goed zoals je bent

  • Leer jezelf accepteren
  • Omarm je imperfecties
  • Met boek van Brené Brown
bekijk de training
Nu maar
€ 95,-

‘Ik ben gemakzuchtig. Als de stoppels erg ruig worden, scheer ik me. Ik gebruik geen crèmes, geen gel.’ Frank heeft er geen behoefte aan dat mensen naar hem kijken. ‘Ik kan andere mannen bewonderen om hun gespierde lijf, maar ik spiegel me er niet aan.’ Hij doet niet mee aan trends, dus zijn borsthaar ziet geen tondeuse. ‘Het hoort bij mij. Sommige vrouwen vonden het mooi, anderen niet; met die vrouwen was een relatie geen lang leven beschoren.’

Frank probeert zijn conditie op peil te houden door dagelijks te fietsen naar zijn werk, in totaal zo’n dertig kilometer. ‘Ooit deed ik fervent aan rugby, maar door nekproblemen moest ik daarmee stoppen. Ook ging ik minder vaak squashen en uiteindelijk deed ik helemaal niet meer aan sport. Vanaf dat moment nam mijn gewicht toe.’ Zijn vrouw vindt alles mooi aan hem, zelf is hij niet blij met zijn buikje. ‘Ik pas net niet meer in die ene spijkerbroek.’ Dus ging hij onlangs voor het eerst naar de sportschool. ‘Na een test bleek mijn conditie niet eens zo belabberd te zijn. En dat terwijl ik een echte bourgondiër ben. Maar sinds ik vader ben, let ik wel beter op wat ik eet, vooral omdat onze tweeling met de pot mee-eet.’

‘Voor dat wasbordje werk ik hard’

Robert, 27 jaar, 1.82 cm, 75 kilo

‘Eigenlijk ben ik over mijn hele lichaam best tevreden, maar het meest blij ben ik met mijn gezicht. Daar krijg ik geregeld complimenten over. Toch gebruik ik geen crèmes om mijn huid op peil te houden.’ Sinds kort millimetert Robert zijn haar met de tondeuse. ‘Ik haalde mijn bakkebaarden eraf en dacht ineens: dan ook maar de rest. Mijn okselharen trim ik en mijn borsthaar scheer ik om de twee dagen. Maar mijn benen blijven gewoon behaard.’

Als jongetje was hij onzeker. ‘Op school werd ik gepest omdat ik te lief was, maar daar ben ik overheen gegroeid.’ In zijn werk speelt het uiterlijk een rol; Robert heeft een bijbaan als fotomodel voor grote merken als Nike en Canon. Hij doet zijn best om zijn ‘wasbordje’ in stand te houden en sport drie keer per week. ‘Ik fitness en loop hard, omdat ik het belangrijk vind mijn conditie op peil te houden. Met een gezonde jaloezie kan ik naar mannen kijken die net iets gespierder zijn. Maar ik vind het belangrijker dat mijn binnenkant in orde is. Je uitstraling is een afspiegeling van wat zich daarbinnen afspeelt.’

‘Mijn mond klopt niet met de rest’

Frank, 69 jaar, 1.82 cm, 73 kilo

‘Ik ben open en vrolijk van karakter, maar mijn gezicht staat vaak chagrijnig doordat mijn mondhoeken naar beneden wijzen. Ik zou ook graag vollere lippen hebben gehad.’ Met zijn lijf is Frank tevreden, want hij bezit een sterk gestel en heeft nog nooit een dag verzuimd door ziekte. Alleen lijken zijn benen te veel op die van Afrikaanse marathonlopers. ‘Ze zijn aan de dunne kant. Jaren geleden ben ik naar de sportschool gegaan om steviger te worden. Drie keer per week trainde ik en het heeft wel iets geholpen. Ik ben iets gespierder.’

Frank is in Indië geboren en heeft tussen zijn twintigste en dertigste in Afrika gewoond. De zon heeft zijn huid droger gemaakt, daarom smeert hij die dagelijks in met bodylotion. Over zijn hele lichaam verspreid duiken soms lelijke huidplekjes op. Die laat hij geregeld controleren en weghalen. ‘Maar ik vind mezelf niet ijdel. Wel wil ik er goed uitzien. Ik word ouder en zak wat sneller in dan in mijn jongere jaren. Voor mij is het belangrijk dat ik gezond ben en blijf, en recht van lijf en leden. In die zin ben ik bewuster dan vroeger met mijn lichaam bezig.’

‘Mijn vrouw zegt dat ik mooie billen heb’

Nico, 55 jaar, 1.94 cm, 85 kilo

‘Mijn billen zijn mooi – tenminste, dat zegt mijn vrouw. Eigenlijk kijk ik nooit in de spiegel, alleen ’s morgens bij het tandenpoetsen.’ Bovendien ziet hij zichzelf niet meer zo goed. ‘Dat is een voordeel van ouder worden: mijn ogen gaan achteruit.’ Desondanks ergert hij zich aan de pukkeltjes op zijn neus. ‘Voor mijn vrouw wil ik aantrekkelijk blijven. Vanochtend zei ze nog dat ik er goed uitzag.’

Als kleinste van de klas was hij vroeger soms onzeker. ‘Vanaf mijn veertiende veranderde dat abrupt. Ik groeide door tot mijn eenentwintigste en nu ben ik de langste van de familie.’ Nico vindt het vooral belangrijk dat hij gezond blijft en zijn lichaam goed onderhoudt. Hij loopt twee keer per week hard, tennist en doet elke dag rek-, strek- en opdrukoefeningen. Hij gebruikt de bodylotion die zijn vrouw voor hem koopt en let op zijn voeding. ‘Je bent wat je eet, toch?’ Geregeld staat hij op de weegschaal. ‘Ik merk dat ik lichter word. Waarschijnlijk loop ik te vaak hard, maar ik vind het zo prima.’ Eén aspect van zijn lijf valt alleen hem op. ‘Als kind ben ik met mijn rechterheup op de rand van een regenton gevallen. Die heup is een paar centimeter scheefgegroeid.’

‘Lekker glimmen met babyolie’

Regilio, 37 jaar, 1.76 cm, 69 kilo

‘Voor het douchen doe ik mijn haar in een knot zodat het droog blijft. Na afloop smeer ik me in met babyolie zodat ik lekker glim, anders wordt mijn huid dof. Ook mijn gezicht krijgt een beurt met babyolie.’ Omdat Regilio geen zware baardgroei heeft, kan hij volstaan met een scheerbeurt om de vier dagen. Aftershave gebruikt hij toch al niet vanwege zijn gevoelige huid.

Zijn taille vindt hij mooi, vooral in combinatie met zijn rechte schouders. Maar die kuiten zouden wel iets steviger mogen. ‘De meeste negroïde mannen kampen daarmee. Op het strand vallen die slanke kuiten op. Ik probeer ze gespierder te maken door oefeningen te doen.’

Regilio heeft links een lui oog. ‘Vroeger maakte me dat weleens onzeker. Sinds mijn zeventiende moet ik een bril dragen. Ik heb er vijf, voor allerlei gelegenheden. Een intellectueel montuur voor op het werk, een sportieve look voor in de sportschool.’ Die bezoekt hij omdat zijn vriendin hem uitdaagde. ‘Ze zei dat ze freefighters, met die enorme spierbundels, mooie mannen vond. “Wacht maar!” riep ik. Nu ga ik al vijf maanden drie keer per week. Daardoor ben ik ook gezonder en regelmatiger gaan eten. Mijn buikje is weg, ik voel me fitter en ik heb nog meer zelfvertrouwen.’

‘Tien centimeter langer was mooi geweest’

Luc, 41 jaar, 1.72 cm, 70 kilo

‘Zelfs een trilband heb ik aangeschaft. Niets hielp om mijn buikje weg te krijgen. Op de sportschool hield ik het niet vol; het is ronduit saai om aan al die apparaten te hangen. Blijkbaar vind ik mijn buik niet zo erg, anders zou ik wel meer op mijn voeding letten. Ik kook nooit voor mezelf. Vaak haal ik magnetronmaaltijden of ik stop een pizza in de oven.’ Luc had best tien centimeter langer willen zijn. Maar nu strekt zijn lengte hem tot voordeel: hij is jockey.

Voorheen had hij een tamelijk bleke huidskleur. ‘“Goh, ben je nu alwéér ziek?,” hoorde ik vaak. Zo’n twintig jaar geleden ben ik echt ziek geweest, toen werd mijn dikke darm verwijderd. Aan die tijd wilde ik niet meer worden herinnerd en daarom kocht ik een zonnebank. Sindsdien heb ik een gezondere kleur en ben ik van al die vragen af. Bovendien valt het litteken op mijn buik nu minder op.’

Zijn permanent bezorgde hem vroeger de bijnaam ‘Krullie’. Tegenwoordig haalt hij wekelijks de tondeuse over zijn hoofd. ‘Dan vallen de inhammen op mijn voorhoofd niet zo op.’ Plan voor later: zijn tanden bleken.[/wpgpremiumcontent]