De vraag

Waarom leef ik continu in de hoogste versnelling?

Op mijn werk zijn in korte tijd twee mensen burn-out geraakt. De werkdruk is continu hoog, en elke week krijgen we er meer taken bij. Het lijkt alsof het leven een sneltreinvaart is geworden. Als ik op mijn werk uit het raam kijk, wat ongemerkt gaat als ik ergens over nadenk, dan voel ik ogen in mijn rug prikken – die zit lekker te niksen. Hoewel niemand me dat zegt, het zijn eerder mijn eigen gedachten. Als ik naar huis fiets, neem ik de kortste route via olifantenpaadjes en probeer zo hard mogelijk te fietsen. Hoe komt het dat ik continu in de hoogste versnelling sta? Wat kan ik doen om te vertragen?

Het advies

Expert

Theo Compernolle

Stress en brein

Regelmatig uit het raam kijken, vooral als je wat lucht en groen ziet, is absoluut noodzakelijk om je werk goed en creatief te doen. Dat zijn precies de momenten waarop je brein alle informatie archiveert en reorganiseert, opslaat zodat je het later kunt terugvinden of dat je op creatieve ideeën komt. Dat en andere breinpauzes moet je vooral regelmatig nemen om optimaal intellectueel productief te zijn. Die pauzes zijn ook zeer belangrijk voor je denkend brein, dat vrij veel energie gebruikt en dat moet recupereren. Maak een bordje waarop je in grote letters schrijft:

ARCHIVEER/RECUPEREER PAUZE

Als je het wat meer gewicht wilt geven zet je er in kleine letters onder: Derde Gebod van Prof Dr Theo Compernolle voor efficiënt werken.

Hoe het komt dat je altijd gehaast bent weet ik niet en het is ook niet nodig om die gewoonte te veranderen. Je moet er een haast-gedrag uitpikken en dat anders gaan doen. Bijvoorbeeld rustig genietend naar huis fietsen.

Denk aan Bomans:
‘Mijn vader bewoog zich door Haarlem met de ontspannen tred, die men anders alleen in Zandvoort waarneemt, sigaar in het hoofd, wandelstok in de hand en glimlachend rondziende naar de kleine gebeurlijkheden des levens. Wie hem zo zag gaan, zou vermoed hebben dat hij op weg was naar een poffertjestent. Toch begaf hij zich naar de Provinciale Griffie, waar hij gedeputeerde was.
Mijn vader zag hierin geen enkele reden zich te haasten. Een vol kwartier kon men hem zien staan, het kappen van een boom of de aanleg van een riool beschouwend. Maar kwam hij dan niet te laat? Neen. Hij vertrok alleen een halfuur te vroeg.’

Dit is het eerste principe van een genoeglijk leven. De typisch Nederlandse gedachte: ik moet om negen uur ergens zijn, als ik nu op een drafje lijn vijf haal, dan kan ik kwart voor negen het huis uit, was hem een gruwel geweest. Dit idee gaat uit van de calvinistische opvatting dat tijd kostbaar is. Het resultaat hiervan is dat men nooit tijd heeft. Niet de tijd is kostbaar. U bent het.

Godfried Bomans, Vakantie is voor de dommen, Panorama 20&26 juni 1970.

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Mijn vader legt een claim op mij

Lees verder
Artikel

Het grote vakantiewensen spel

Eindelijk vakantie. Lekker een paar weken doen waar je zin in hebt. Maar wat willen je reisgenoten e...

Lees verder
Artikel

8 redenen om gestrest te blijven

Lees verder
Artikel

De ideale to do-lijst

Lees verder
Artikel

Mindfulness: zen of onzin?

Lees verder
Artikel

Meest gestelde vragen over multipotentialisme

Lees verder
Advies

Speelt stress een rol bij pijn?

Lees verder
Artikel

Beslissingen nemen onder stress

Lees verder