Als abonnee ontvang je als één van de eersten de nieuwste Psychologie Magazine gratis thuisbezorgd.

De vraag

Als peuter al symptomen van autisme?

Als je er nu op terug kijkt, waren er al symptomen toen je peuter/kleuter was? En wat zou je nu doen als je als kinderleidster opmerkt dat een kind signalen vertoont van autisme?

Het advies

Autisme is onzichtbaar, zeker bij mensen met een hoge begaafdheid. Ik moest voldoen aan alle eisen omdat ik er normaal uitzag. Ik had honderden trucs om mijn autisme te verbergen, om niet door de mand te vallen. Bovendien wist ik dat ik anders was en wou ik dolgraag zijn zoals anderen. Dus oppervlakkig bekeken was er niets aan me op te merken.

Nu, achteraf, beseffen ik en mijn omgeving dat er wel signalen waren. Ik kon heel boos worden om heel kleine dingen, kon plots in paniek raken, was heel koppig… Op zich niet het grote probleemgedrag. Ik kan niet zeggen dat autisme direct opgevallen had moeten zijn. Maar er waren wel kleine probleempjes. Eigenlijk werden ze niet beschouwd als probleempjes, omdat ze daarvoor veel te subtiel waren. Maar achteraf, als ik terug kijk dan was er wel iets te zien, al zou ik niet direct over symptomen praten.

Als je de karakterbeschrijving bekijkt van mij die mijn kleuterjuf had opgegeven bij het medisch schooltoezicht, dan is het niet verwonderlijk. Maar het was ook niet voldoende alarmerend. Ik leek een schuchter kind, een beetje fragiel, niet zo gelukkig. Telkens was er wel een uitleg voor. Nu herken ik daarin mijn autisme. Misschien nu, nu men zoveel verder is met wat men weet over autisme, zou men wel signalen opvangen, tenminste als iemand gericht zou kijken.

Wat betreft de tweede vraag: Als ik professioneel met kinderen werk en ik merk zoiets op, dan zou ik heel gericht gaan observeren en erover praten met collega’s. Ik zou met hen overleggen over mijn bevindingen om een ruimere kijk te krijgen. Ik zou er zeker met de ouders over praten. Ook al ben ik er niet zeker van en gaat het enkel om een vermoeden. Dan zou ik dat in eengesprek ook op die manier verwoorden. Ik vind dat ouders wel ingelicht
moeten worden, ook bij twijfel. Ik zou hen zeker aansporen om het kind te laten testen en ik zou met de ouders een gesprek aangaan om te bekijken hoe het thuis verloopt.

Meer weten over dit thema? Bekijk Autisme
Training

Training Autisme: wat je moet weten

  • Concrete adviezen over communicatie
  • Beter omgaan met prikkelgevoeligheid
  • Inspirerende sessies met video en achtergrondartikelen
Bekijk de training
Nu maar
€ 45,-
Deel dit artikel:
8 juni 2008 | Laatst gewijzigd op 22 september 2016

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Hoe kan ik weer gaan genieten?

Alle dingen die ik vroeger graag deed – lezen, mooie natuur, films kijken, gamen en lekker eten ...
Lees verder
Branded content

‘We bieden een luisterend oor, dat is vaak al genoeg’

Gaat het even niet zo lekker? Dan kun je als jongvolwassene bellen of chatten met de Alles Oké? Sup...
Lees verder
Artikel

Het kind dat niet kwam

Voor veel kinderloze vrouwen is dat geen bewuste keuze – het overkomt ze. En je daar definitief bi...
Lees verder
Artikel

Het kind dat niet kwam

Voor veel kinderloze vrouwen is dat geen bewuste keuze – het overkomt ze. En je daar definitief bi...
Lees verder
Interview

Hilde Geurts over de mooie kanten van autisme

Mensen met autisme passen zich voortdurend aan. Ze doen hun best om anderen te begrijpen en zelf beg...
Lees verder
Artikel

‘Mensen zijn veel te ingewikkeld om in psychische labels t...

Het kan een opluchting zijn om eindelijk te weten wat je mankeert, maar je bent méér dan je ADHD, ...
Lees verder
Interview

Savantsyndroom: ‘Ik had geen idee dat ik bijzonder was’

Daniel Tammet (28) is geniaal: hij is een van ’s werelds beste rekenaars, spreekt tien talen en we...
Lees verder
Column

Quinten in quarantaine: ‘Krijgt mijn kind met autisme nog ...

Quinten (9) heeft autisme. Ga dan maar eens om met een nieuwe werkelijkheid, waarin alle structuur i...
Lees verder
Artikel

‘Ik dacht dat hij een heel lastig kind was’

Connor was een onhandelbaar kind, tot het vermoeden rees dat er méér aan de hand was. Pas drie jaa...
Lees verder
Artikel

‘Ineens reageerde ze nergens meer op’

Marlieke (26) heeft het Rett-syndroom. Van een blakende baby groeide ze uit tot zwaar gehandicapt me...
Lees verder
7311