Column: Rust roest

  • 421 woorden
  • leestijd is
  • 3 minuten
  • Foto's: Eric van den Elsen
‘Zeker wel druk?’ vraagt de vrouw in de supermarkt belangstellend. Haar blik gaat heen en weer tussen de wiebelende wiegjes van de tweelingwagen en de 3-jarige, die systematisch pakken hagelslag in haar rolmandje staat te laden.

Ik lach mijn beleefde tweelingmoeder-in-de-supermarktglimlach. Ja, best druk inderdaad. En wat u nu niet eens ziet, beste mevrouw, is dat ik er thuis dus ook nog een van 16 heb. Die ’s nachts de ijskast leegeet en ’s morgens niet uit bed wil. Gaat u er maar rustig van uit dat het nog jaren duurt voor ik weer eens een intelligent boek lees, een mening heb over iets wat in de krant staat of mijn yogamat uitrol.

Artikel

Waarom druk zijn gelukkig maakt

Jarenlang is ons voorgehouden dat kalmte, rust en regelmaat het hoogste goed zijn voor onze gezondhe...

Lees verder

Maar dat zeg ik allemaal niet. Ook niet als ze quasi-meelevend vraagt: ‘Je komt zeker niet echt aan je rust toe?’

Nog niet eens zo lang geleden was het goed om het druk te hebben. Ledigheid was tenslotte des duivels oorkussen; wie iets omhanden had, bleef in elk geval van de straat. Rust roest. Later werd ‘drukdrukdruk’ het synoniem van succes; een haastige groet die geslaagde yuppen elkaar toeriepen in het voorbijhollen.
Maar ergens in de laatste tien, vijftien jaar is er iets veranderd. Hoe voller en hectischer ons leven werd, hoe groter het verlangen naar rust. En hoe groter het verlangen naar rust, hoe meer zelfhulpboeken en cursussen die ons het nut van een langzamer leven moesten bijbrengen.
Dat lijkt aardig gelukt. Stilte is een statussymbool geworden. Tegenwoordig hebben alleen sukkels het druk: echt maatschappelijk geslaagd ben je pas als je tussen al je succesmomentjes schijnbaar moeiteloos tijd weet vrij te maken voor een yogareisje naar Bali.

Nu moet er dus ook nog een stilteretraite of een cursus mindfulness in onze overvolle levens gepropt. Natuurlijk krijgen we het daar nog drukker van. Precies die tegenstelling boeide de Vlaamse filosoof Ignaas Devisch, die een boek schreef waarin hij onze rustzoekerij kritisch tegen het licht houdt. Koortsachtig streven naar balans heeft totaal geen zin, vindt Devisch. Al is het maar omdat al die onrust uit onszelf komt. En dat is maar goed ook, want rusteloosheid drijft de mensheid voort. De Taj Mahal was echt nooit gebouwd als we de hele dag onze ademhalingen zaten te tellen op een yogakleedje.
Voor prille tweelingouders is dat een welkome boodschap. Stop maar met zoeken naar rust; stort je liever in het volle leven. Ik wentel me dus in de quantumhoeveelheden liefde en okergele poep die het leven met een berg kleine meisjes met zich meebrengt. Ik fiets van werk naar huis, vul de ijskast voor de puber, gooi zijn sokken in de was en zijn wiet in de vuilnisbak. En als er eens een moment is dat iedereen tegelijk slaapt, dan geniet ik van de stilte. Heel even.

Naar een geweldig leven

In 3 stappen naar je droombaan

  • Ontwikkeld met 365 dagen succesvol
  • Krachtige training die je echt verder helpt
  • Meer energie en inspiratie

bekijk de training
Nu maar
€€ 95,-

 

Lees door via 100% Digitaal

abonnement

Toegang tot alle online artikelen en onbeperkt toegang tot het magazine.
Al vanaf €4,- per maand!
Al abonnee? Log in
auteur

Sterre van Leer

Elke keer als ik koffie ga halen, kom ik langs ‘de blije muur’. Op dat muurtje naast de keuken prikken we elke maand grappige tweets, mails en brieven die we binnenkrijgen.

» profiel van Sterre van Leer

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Hoe kom ik van mijn werkverslaving af?

Lees verder
Interview

Gevoelszaken presentator Marc de Hond

Lees verder
Training

Rust in je hoofd

Lees verder
Artikel

Hoe sporters denken over de kunst van het pieken

Lees verder
Advies

Hoe kan ik het beste energie opdoen tijdens het werk?

Lees verder
Artikel

Kloosterleven

Lees verder
Artikel

Verbeeldingskracht: Begeleide visualisatie

Lees verder
Artikel

De evolutie van de hysterische verlamming

Lees verder