Afgelopen winter overleed mijn vader.

In een paar weken tijd ging hij van honderd naar nul en er was niets aan te doen. ‘Hoe gaat het met je?’ vroegen veel mensen in de weken na zijn dood.

Hanna Verboom: ‘Het helpt me zó om echt kwetsbaar te mogen zijn’

Ook zij durfde lang niet open te zijn over de dalen die ze doormaakt en die door haar bipolariteit h...

Lees verder

‘Ik ben heel verdrietig, maar dat is logisch, dus het gaat goed,’ antwoordde ik dan vaak. ‘Slecht’ zeggen klopte voor mijn gevoel namelijk niet. Ik hield veel van mijn vader, dus als ik níét verdrietig was, dat zou pas echt een slecht teken zijn.

Log in om verder te lezen.