Eindelijk rust

Voor het weer hoef je inderdaad niet naar Schotland, weten we sinds die eerste vakantie. Op sommige dagen regende het onophoudelijk. Op andere was het gewoon grijs. Toch waren we er het liefste meteen blijven wonen.

Wekenlang veel te hard gewerkt, tot op de avond van vertrek; stapels buitenlandse bladen en kranten meegesleept in het vliegtuig, en de avond na aankomst meteen uit in een hysterisch drukke club want-we-doen-nooit-meer-iets-leuks.
Twee dagen later reden we door een steeds legere wereld. Uren over natte weggetjes waar we maar een enkele tegenligger tegenkwamen. Zomaar een paar uur niks zeggen. Zomaar een paar uur aan niets bijzonders denken. Op je rug liggen in het natte gras, tussen twee buien in, en kijken hoe de lucht lichter wordt. Met een beetje goeie wil zou je het bijna blauw kunnen noemen.

Waarom is er zo weinig leegte in ons leven? Waarom proppen we het tot de
rand toe vol met werk, hobby’s, plannen, verplichtingen, ambities, bezoekjes, vrienden, Facebookberichtjes, fotomomenten, boeken die gelezen willen worden? Het is niet eens een keuze, realiseerden we ons die vakantie met een schok – we laten ons gewoon willoos dirigeren door de voortdurende stroom prikkels die op ons inbeukt.

Doe dit! Begeer dat! Reageer! Consumeer! Het is net de Truman Show: zolang je erin zit, lijkt alles volkomen logisch. Pas als je eruit stapt, zie je de gekte waarin we ons telkens weer laten meeslepen.

Op het eiland waar wij stiekem over dromen is vrijwel niets te doen. En dat is precies de bedoeling. Het grootste evenement is de jaarlijkse landbouwshow, waar het jongvee wordt gekeurd door mannen in modderige rubberlaarzen, en waar prijzen worden uitgereikt voor de dikste prei en de mooiste pastinaak. Alleen nog even bedenken waar we ons geld mee gaan verdienen, want met schapen noch pastinaken hebben we veel ervaring.

Ik weet het, tussen droom en daad staan massa’s praktische bezwaren in de weg. Maar het kan wel, bleek maar weer toen we op Facebook aan lezers vroegen wat zíj hadden gedaan om meer rust te creëren in hun leven. ‘Twee goedbetaalde maar drukke banen opgezegd en vertrokken naar Frankrijk, waar we nu leven van onze bed and breakfast,’ postte een goedgemutste lezer. ‘Nu is het rennen en vliegen, maar straks is er rust en heel veel ruimte,’ mailde een bijna-vertrekkende ander, die meteen het verdienmodel ontdekt had: ‘Dan ontvangen we vakantiegasten en coachen mensen met stressgerelateerde klachten.’
Ja, een klein wit huisje aan een loch in Schotland. Een bootje voor de deur om te varen met gestreste gasten. En een grote stenen haard om ze daarna weer te laten opdrogen.

 

auteur

Sterre van Leer

Elke keer als ik koffie ga halen, kom ik langs ‘de blije muur’. Op dat muurtje naast de keuken prikken we elke maand grappige tweets, mails en brieven die we binnenkrijgen.

» profiel van Sterre van Leer

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Het grote vakantiewensen spel

Eindelijk vakantie. Lekker een paar weken doen waar je zin in hebt. Maar wat willen je reisgenoten e...
Lees verder
Artikel

Het grote vakantiewensen spel

Eindelijk vakantie. Lekker een paar weken doen waar je zin in hebt. Maar wat willen je reisgenoten e...
Lees verder
Kort

Dit zijn de positieve kanten van ouderschap op latere leefti...

Op latere leeftijd kinderen krijgen wordt vaak geassocieerd met gezondheidsrisico’s.
Lees verder
Kort

Dit zijn de positieve kanten van ouderschap op latere leefti...

Op latere leeftijd kinderen krijgen wordt vaak geassocieerd met gezondheidsrisico’s.
Lees verder
Artikel

Vliegen zonder angst

De weg naar Schiphol is stukken gevaarlijker dan de vlucht die erop volgt. Toch stappen veel mensen ...
Lees verder
Column

Twee brillen

Lees verder
Artikel

Ontspanningsoefening

Lees verder
Verhaal

In het nu: oefenen met mindfulness

Accepteren dat je niet altijd mindful bent: dát is mindfulness. 3 oefeningen om zonder oordeel naar...
Lees verder
Artikel

Voor kalmte is moed nodig

Journalist Janina Carmesin leert rust te bewaren in roerige tijden
Lees verder
Artikel

Meer leven, minder doen

Als het aan Tony Crabbe ligt, schrappen we het woord ‘druk’ uit ons woordenboek. Juist in mínde...
Lees verder