In onze samenleving doen we niet meer zo moeilijk over seks. Met wie we het bed induiken en wat we daar uitspoken, bepalen we helemaal zelf. Zin in een avondje porno kijken? Er is keuze uit een enorm aanbod, veelal gratis en voor niets. In de meeste kringen is homo- en biseksualiteit geaccepteerd en wie wil swingen, tinderen of grindren, gaat lekker zijn gang. Kortom, niemand zal betwisten dat we sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw veel aan seksuele vrijheid hebben gewonnen.

Vrij in de liefde, zonder schaamte

Samen experimenteren, ‘het’ zelden doen, of juist vaak en veel vrijen met verschillende partners...

Lees verder

Maar hoe vrij zijn we nu eigenlijk echt? We hebben nog steeds allerlei vaststaande normen als het om seksualiteit gaat. Het commentaar op Lize Korpershoeks documentaire Mijn seks is stuk was daar een goed voorbeeld van. Korpershoek heeft in een langere relatie nog weinig zin in seks en is daardoor niet de stoeipoes die ze van zichzelf zou moeten zijn. Haar docu riep een stortvloed van reacties op, want zo jong en dan al weinig zin? Meisje toch.

Ook deskundigen zeggen dingen als: ‘Zin in seks komt niet vanzelf, je moet zin maken.’ Maar wat als je helemaal geen zin hebt om zin te maken? Ben je dan dus stuk? Hebben we seksueel gefaald als we elkaar niet steevast alle hoeken van de slaapkamer laten zien?

Bij die gedachte zit het probleem, denkt Ype de Boer, filosoof en auteur van Het erotisch experiment (2019). ‘Ja, er is veel ruimte om te genieten van seks. Maar we hebben wel een heel ingekaderd beeld van wat seks is, welke rol het in het leven speelt en hoe vaak we het zouden moeten doen. We leggen onszelf en elkaar veel op. Dus op geestelijk niveau valt er nog veel te winnen, namelijk de vrijheid om je op je eigen manier tot seksualiteit te verhouden.’

Log in om verder te lezen.