De vraag

Mijn vader was agressief, mijn moeder passief

Beste mevrouw van Genderen,
Ik ben 50, heb een zus van 41 en een broer van 53. Binnen het gezin was er vaak een gespannen sfeer.

Mijn vader kon zich niet verplaatsen in een ander en reageerde agressief op spanningen – vooral verbaal. Mijn moeder voelde vooral alle negatieve dingen en kon die moeilijk een plekje geven. Beide hadden zij veel nodig om zelf om te kunnen gaan met hun emoties. Mijn broer voelde zich erg tekortgedaan in zijn jeugd en heeft al vroeg afstand genomen. Er is wel contact. De jeugd van mijn zusje was anders mede doordat zij 9 jaar met mij scheelde en 12 jaar met mijn broer. De relatie tussen mijn moeder en zusje was dan ook anders.

Ruim twee jaar geleden is mijn moeder overleden door een verkeersongeluk. Onze relatie stond toen op een laag pitje omdat ik tijdens mijn volwassen leven veel moeite kreeg met haar – in mijn ogen – passieve houding. Ik voelde mij altijd tekortschieten en wilde door wat afstand te nemen een betere balans vinden in onze relatie. Helaas is zij toen overleden.

Daarna heeft mijn vader erg agressief naar mij gereageerd en helaas mijn zusje ook. Ik werd ernstig ziek en moest van baan veranderen. Emotioneel kreeg ik het erg moeilijk. De band met mijn vader is nu op voor mij veilige emotionele afstand. Met mijn zus heb ik af en toe weer een gesprekje onder een kop koffie op een neutrale plek. Mijn vader en zus hebben het contact later verbroken. Al met al een heel moeilijke periode voor ons allemaal.

Hoe ziet u dit in het kader van schematherapie en gevoeligheden uit onze jeugd?

Vriendelijke groet,
Plien

Het advies

Beste Plien,
In het kader van schematherapie wordt altijd gekeken naar welke basisbehoeften niet zijn vervuld. Het gedrag van je vader heeft zo te lezen gezorgd voor een gebrek aan veiligheid, liefde en acceptatie. Dit werd mogelijk versterkt door de passieve houding van je moeder, waardoor ze jullie niet tegen zijn agressie in bescherming nam.

Het lijkt alsof iedereen in het gezin er alleen voor stond (en staat). Je schrijft niet waar je vader precies agressief op reageerde, maar ik kan mij voorstellen dat ook de behoefte aan vrijheid om jezelf te zijn en je eigen gevoelens en behoeften te uiten in het gedrang zijn gekomen. Voor de behoefte aan spel en plezier was vast ook niet veel ruimte in jullie gezin.

Zulke ervaringen leiden meestal tot een sterke gekwetste–kindmodus. Bij jou verwacht ik gevoelens van verlating/instabiliteit, wantrouwen en je misbruikt voelen, emotionele verwaarlozing en mogelijk ook minderwaardigheid en schaamte (zie ook het artikel ‘Je bent geen kind meer‘ over patronen doorbreken blz. 19-29 uit het decembernummer van Psychologie Magazine). Ik lees niet dat je ook heel boos kunt worden, maar dat hebben veel mensen wel met zo’n verleden.

Je hebt geprobeerd wat meer afstand van je vader en moeder te nemen. Ik denk dat dat wel geholpen zal hebben om je in meer positieve zin te kunnen ontwikkelen. Maar of het genoeg is geweest om je pijnlijke gevoelens en herinneringen aan vroeger te herstellen weet ik niet. Dat hangt onder andere af van de relaties die je later in je leven hebt gekregen. Als die veel positiever waren is er nu hoop ik wel ruimte voor het vervullen van jouw behoeften.

Ik kan mij voorstellen dat het plotselinge overlijden van je moeder alles wel weer heeft opgerakeld. Er zijn veel dingen niet besproken en dat kan nu ook niet meer. Ik weet niet hoe lang het geleden is dat je ziek van alles werd en van baan moest veranderen. Als je merkt dat alles je toch nog heel veel bezig houdt, dan raad ik je aan daar hulp bij te zoeken.

Vriendelijke groet,
Hannie van Genderen

Meer weten over dit thema? Bekijk Therapie
Training

Leer loslaten

  • Leer accepteren i.p.v. vechten
  • Leer de controle los te laten
  • Leer te leven volgens je waarden
Bekijk de training
Nu maar
€ 75,-
Deel dit artikel:
17 december 2012 | Laatst gewijzigd op 22 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Het geheim van een levenslange goede relatie met je kind

'Zorg maar dat je je eigen rommel hebt opgeruimd voordat je kinderen puber worden' - er zit zeker wa...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

De uitdaging van hoogsensitief ouderschap

Hoogsensitieve ouders voelen goed aan wat hun kind nodig heeft, maar raken zelf snel overspoeld. ‘...
Lees verder
Advies

Ik kan mijn zoon niet loslaten

Beste Lex, Mijn zoon van 21 jaar heeft mijns inziens een motivatieprobleem. Hij is al twee keer opni...
Lees verder
Advies

Hoe kan ik goed samenwerken met mijn ouders?

Sinds kort werk ik in het bedrijf van mijn ouders, met de bedoeling het later over te nemen. Ik heb ...
Lees verder
Interview

Agnes Kant: ‘Ik was dolblij als ik een boom mocht spelen...

De jeugd van SP-Kamerlid Agnes Kant
Lees verder
Advies

Ik heb zo’n last van mijn perfectionisme

Ik probeer voor mezelf een nieuwe leefregel te formuleren die ervoor zorgt dat ik minder last heb va...
Lees verder
Advies

Ik weet nog steeds niet wie ik ben

Beste Saskia, Ik weet niet wie ik ben. Mijn moeder had psychische problemen: ze was snel boos en dre...
Lees verder
3110