De vraag

Mijn trioseksverleden drijft ons uit elkaar

Mijn partner en ik kennen elkaar nu ongeveer twee jaar. Vanaf het begin speelt er een kwestie over een seksuele ervaring van mij. Mijn partner kan het niet accepteren, niet begrijpen. Mijn ervaring (plus de manier hoe wij er onderling over gesproken hebben) is tot een obsessie verworden.

Het beheerst zijn denken en dreigt onze relatie - die overigens op andere gebieden goed is - te saboteren. Hij heeft momenten dat hij het allemaal niet meer ziet zitten, woedeaanvallen heeft en mij voor van alles uitmaakt. Ik kan dat gedrag en zijn verwijten redelijk goed van me afzetten, vergeet het snel, maar ik maak me wel zorgen.

Waar gaat het over? (De situatie an sich). In mijn vorige relatie heb ik op een avond met mijn partner en een collega van hem een erotische avond gehad. Het ontstond op die avond en het was bij ons thuis. Ik heb die avond het voortouw genomen. Mijn partner stemde in, de derde persoon haakte meteen aan. Vooral het spel van verleiden en aandacht vond ik spannend en opwindend. Door spanning, onbekendheid, drankje teveel op liep het uit op een soort vluggertje tussen de derde persoon en mij.

Nu krijg ik allerlei verwijten over:

  • mannen verleiden die niet op de hoogte zijn van wat je wilt
  • in je eigen huis
  • met je partner
  • dat ik niet heb nagedacht over mogelijke consequenties
  • dat ik mijn partner op zijn werk in een lastig parket heb gebracht(hetgeen volgens mij niet waar is)
  • een vrouw van veertig doet dat niet enzovoort.

 

Vervolgens zijn er verwijten over mijn communicatie 

  • dat ik fantasieën heb en deze tot uitvoer heb gebracht
  • dat ik er over praat 
  • dat ik geen rekening houd met wat je wel/niet kunt zeggen tegen een man
  • dat ik het gebeuren en de feiten op een aantal verschillende manieren heb verteld (hetgeen klopt omdat mijn doel daarbij steeds is geweest het oplossen van het negatieve beeld en de obsessie)
  • dat ik me niet houd aan onze afspraak spijt te betuigen, maar me ga zitten ‘verdedigen’; wat in mijn ogen meer relativeren en verkleinen is
  • mijn partner stelt dat ik iets bij hem binnen heb gebracht. Hij heeft geen aandeel, voelt zich ‘slachtoffer’ van mijn perverse ideeën. Terwijl hij zelf met genoegen deelneemt aan fantasieën en experimenten.

Wat ik heb geprobeerd:

  • allerlei communicatieve en sturende hulpmiddelen aangedragen, er is geen reducerend effect
  • korte opsomming: verkleinen, relativeren, met humor, met spijtbetuiging, met fantasieën waarin ik mijn partner betrek, samen uitzoeken hoe onze relatie in elkaar zit, met anderen over gesproken, advies gevraagd, beide therapeutische hulp gezocht om eigen gedrag te onderzoeken, ontkenning, ervaringen van anderen naar voren gebracht, trio met vrouw ter compensatie, met liefde en acceptatie zijn beleving aangehoord, boos geworden, en de lijst is nog veel langer!
  • Volgens hem ben ik de enige vrouw in heel Nederland die een dergelijke ervaring heeft en zich zo pervers heeft gedragen!

Mijn vragen:

  • Wat is er eigenlijk aan de hand tussen ons?
  • Wat is een goede manier om dit op te lossen c.q. te hanteren?
  • Heeft het zin om met zijn tweeën gesprektherapie of iets dergelijks op te pakken?
  • Is mijn gedrag van die avond afwijkend?

Groet, Amber

Het advies

Ursela van Stekelenburg


Beste Amber,
Hartelijk dank voor je uitgebreide toelichting. Eens kijken of ik nog enige bijdrage kan leveren aan al jouw/jullie pogingen om het ‘conflict’ te deëscaleren.

Maar voordat ik inhoudelijk op een paar adviezen inga, wil ik je als buitenstaander graag op je hart drukken dat je objectief gezien die avond geen afwijkend gedrag hebt vertoond. Want wat is tenslotte afwijkend? Echter, omdat je ook met een ander en diens gevoelens te maken hebt, is het belangrijk hoe je partner daartegen aankijkt. Jullie samen moeten bepalen welke definitie jullie daaraan hangen, waar jullie grenzen liggen. Mogelijk was hij die bewuste avond zo overdonderd, overzag hij de consequenties niet van jullie gedrag én van zijn gegeven instemming. Goede afspraken ‘wat kan en wat niet kan’ zal jullie in toekomst zeker voor leed behoeden.

Wat er tussen jullie aan de hand is, dat blijft voor mij gissen. Maar misschien verschaft het volgende wel licht in jullie verstandhouding.
• Heeft één partij of hebben beide partijen het gevoel dat er wederzijds geen belangstelling bestaat voor elkanders gevoelens?
• Is één partij of zijn beide partijen van mening dat de eigen gevoelens ontkend/veronachtzaamd worden?
• Ziet de ene partij of zien beide partijen niet het gemeenschappelijke belang van een begripvolle onderlinge omgang?
• Ontkent de ene partij of ontkennen beide partijen het gemeenschappelijke belang van een begripvolle onderlinge omgang?

Amber, om samen op een leuke manier verder door het leven te gaan, is tijd en ruimte om een ieders gevoelens en ervaringen te verwerken een stap waar jullie niet omheen kunnen. Een stap waarbij jullie je door een deskundige kunnen laten begeleiden. De wil is er, gezien al jullie eerder ondernomen pogingen. Het is nu nog werken aan een goed ‘resultaat’. Ik hoop van harte dat jullie daar samen in slagen!!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg



Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik wil meer ontspannen worden in relaties

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Artikel

De winnaars van de schrijfwedstrijd ‘En nu is het klaar’

‘Welke gebeurtenis wil je achter je laten? Schrijf een afscheidsbrief aan een nare ervaring, relat...

Lees verder
Advies

Ergernissen

Lees verder
Advies

Mijn vriend heeft geen zin in seks

Lees verder
Advies

Moet een partner mogen klagen?

Lees verder
Artikel

Familie een veilig gevoel

Lees verder
Artikel

Rooie oortjes

Lees verder
Artikel

Sleeping apart together

Lees verder