Is mijn zoon autistisch?

Beste Peter Vermeulen,
Mijn zoon is 18 jaar. Toen hij elf jaar was werd bij hem diabetes geconstateerd. Hij was altijd al verlegen en zeer bescheiden, maar sinds hij diabetespatiënt is, is hij steeds meer in een isolement terechtgekomen. Ik ben gescheiden en opnieuw getrouwd en heb nog een dochter van 14 jaar. Zij is juist zeer sociaal, in tegenstelling tot mijn zoon. Hij zit de hele dag achter de computer, zoekt geen vrienden op, heeft alleen interesse in voetbal en computerspelletjes. Hij is zeer aanrakingsgevoelig, dat wil zeggen dat hij niet aangeraakt wil worden, en heeft geen goed contact met zijn lichaam.


Ondanks het feit dat hij vier keer per dag moet spuiten, heeft hij nog steeds prikangst en schaamt zich voor alles en vooral voor zijn diabetes. Bovendien heeft hij een soort telefoonangst, hij stelt alles uit, wil niet praten over zijn gevoelens, durft geen afspraken af te zeggen, kan niet tegen kritiek en vertoont vluchtgedrag. Het doet me pijn om te zien hoe hij zichzelf afsluit van de buitenwereld en leeft als een soort gehandicapte. Eventuele voetbalvrienden moeten naar hem toekomen, hij neemt niet de eerste stap, maar wacht af.


Kunt u mij zeggen of hij autistisch is, en zo ja kunt u mij laten weten wat ik als moeder zou kunnen doen om hem te helpen wat beter in het leven te staan?

Johanna

Ons advies


Beste Johanna,
Het is onmogelijk om op basis van zo weinig informatie uitsluitsel te geven over wat er met jouw zoon aan de hand is. Ik herken een aantal zaken die typerend zijn voor autisme, zoals de overgevoeligheid voor aanrakingen, de beperkte interesses en het gebrek aan vrienden, maar dit is onvoldoende voor een diagnose. Wel is duidelijk dat jouw zoon problemen heeft en een diagnose is belangrijk om te weten hoe je hem daarbij het best helpt.


Mocht blijken dat zijn problemen te maken hebben met autisme, dan zul je zeker zelf het heft in handen moeten nemen en het sociaal contact heel concreet voor hem plannen - wat? wanneer? met wie? - want zelf zal hij dat niet kunnen organiseren. Gezien zijn leeftijd zul je hem daarbij moeten betrekken, want hij zal het niet accepteren als je achter zijn rug om contacten regelt. Contact met lotgenoten, misschien via e-mail of de autisme-discussiegroepen op internet, zijn wellicht makkelijker haalbaar dan contact met leeftijdgenoten.


Het is een goed idee om bij het leggen van contact uit te gaan van zijn interesses. Ten slotte zou een autisme-SOOS, zoals die van de SARR Rotterdam (zie hieronder) of een sociale vaardigheidstraining eveneens kunnen helpen. Waar je terecht kunt voor een diagnose, weet ik niet zo goed, omdat ik de situatie in Nederland onvoldoende ken. Ik weet wel dat er regionale autismeteams zijn bij de Riagg’s.
Ik vermoed dat je adressen kunt krijgen bij de Nederlandse Vereniging Autisme (NVA):
Prof. Bronkhorstlaan 10, 3723 MB Bilthoven. Tel: 030-2299800, e-mail: nva@worldonline.nl of bij het SARR-expertisecentrum in Rotterdam: tel. 010-4960602, e-mail:


SARR@Riagg-Rijnmond-Zuid.nl



Peter Vermeulen is pedagoog en als autismedeskundige werkzaam bij Autisme Centraal in België. Onderkenning van autisme bij normaal tot hoogbegaafde personen, is zijn specialisme. Hij schreef verschillende boeken over autisme. Plusabonnees stelden in de zomer van 2002 vragen aan Peter Vermeulen.


Expert

Peter Vermeulen

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Waarom veranderen zo moeilijk is

Ieder jaar nemen we ons voor ons leven te beteren. Gezonder te leven, meer te genieten, te breken me...

Lees verder
Recensie

3 kijktips over leven met een psychische aandoening

Voor als je vanavond nog niets gepland hebt.

Lees verder
Advies

Mijn man accepteert niet dat onze zoons autistisch zijn

Lees verder
Advies

Mijn zoon (15) heeft het syndroom van Asperger

Lees verder
Advies

Hoe kan ik weer gaan genieten?

Lees verder
Advies

Waarom nemen autisten alles letterlijk?

Lees verder
Interview

‘Ik heb het zenuwstelsel van een prooidier’

Lees verder
Artikel

Een robot als maatje, waarom niet?

Lees verder