Is mijn zoon autistisch?

Beste Peter Vermeulen,
Mijn zoon is 18 jaar. Toen hij elf jaar was werd bij hem diabetes geconstateerd. Hij was altijd al verlegen en zeer bescheiden, maar sinds hij diabetespatiënt is, is hij steeds meer in een isolement terechtgekomen. Ik ben gescheiden en opnieuw getrouwd en heb nog een dochter van 14 jaar. Zij is juist zeer sociaal, in tegenstelling tot mijn zoon. Hij zit de hele dag achter de computer, zoekt geen vrienden op, heeft alleen interesse in voetbal en computerspelletjes. Hij is zeer aanrakingsgevoelig, dat wil zeggen dat hij niet aangeraakt wil worden, en heeft geen goed contact met zijn lichaam.


Ondanks het feit dat hij vier keer per dag moet spuiten, heeft hij nog steeds prikangst en schaamt zich voor alles en vooral voor zijn diabetes. Bovendien heeft hij een soort telefoonangst, hij stelt alles uit, wil niet praten over zijn gevoelens, durft geen afspraken af te zeggen, kan niet tegen kritiek en vertoont vluchtgedrag. Het doet me pijn om te zien hoe hij zichzelf afsluit van de buitenwereld en leeft als een soort gehandicapte. Eventuele voetbalvrienden moeten naar hem toekomen, hij neemt niet de eerste stap, maar wacht af.


Kunt u mij zeggen of hij autistisch is, en zo ja kunt u mij laten weten wat ik als moeder zou kunnen doen om hem te helpen wat beter in het leven te staan?

Johanna

Ons advies


Beste Johanna,
Het is onmogelijk om op basis van zo weinig informatie uitsluitsel te geven over wat er met jouw zoon aan de hand is. Ik herken een aantal zaken die typerend zijn voor autisme, zoals de overgevoeligheid voor aanrakingen, de beperkte interesses en het gebrek aan vrienden, maar dit is onvoldoende voor een diagnose. Wel is duidelijk dat jouw zoon problemen heeft en een diagnose is belangrijk om te weten hoe je hem daarbij het best helpt.


Mocht blijken dat zijn problemen te maken hebben met autisme, dan zul je zeker zelf het heft in handen moeten nemen en het sociaal contact heel concreet voor hem plannen - wat? wanneer? met wie? - want zelf zal hij dat niet kunnen organiseren. Gezien zijn leeftijd zul je hem daarbij moeten betrekken, want hij zal het niet accepteren als je achter zijn rug om contacten regelt. Contact met lotgenoten, misschien via e-mail of de autisme-discussiegroepen op internet, zijn wellicht makkelijker haalbaar dan contact met leeftijdgenoten.


Het is een goed idee om bij het leggen van contact uit te gaan van zijn interesses. Ten slotte zou een autisme-SOOS, zoals die van de SARR Rotterdam (zie hieronder) of een sociale vaardigheidstraining eveneens kunnen helpen. Waar je terecht kunt voor een diagnose, weet ik niet zo goed, omdat ik de situatie in Nederland onvoldoende ken. Ik weet wel dat er regionale autismeteams zijn bij de Riagg’s.
Ik vermoed dat je adressen kunt krijgen bij de Nederlandse Vereniging Autisme (NVA):
Prof. Bronkhorstlaan 10, 3723 MB Bilthoven. Tel: 030-2299800, e-mail: nva@worldonline.nl of bij het SARR-expertisecentrum in Rotterdam: tel. 010-4960602, e-mail:


SARR@Riagg-Rijnmond-Zuid.nl



Peter Vermeulen is pedagoog en als autismedeskundige werkzaam bij Autisme Centraal in België. Onderkenning van autisme bij normaal tot hoogbegaafde personen, is zijn specialisme. Hij schreef verschillende boeken over autisme. Plusabonnees stelden in de zomer van 2002 vragen aan Peter Vermeulen.


Expert

Peter Vermeulen

Dit vind je misschien ook interessant

Kort

De sterke kanten van autisme: herkenbaar?

De lijst met sterke punten van mensen met autisme is lang, blijkt uit het onderzoek van Annelies Spe...

Lees verder
Kort

‘Wie zijn baan kwijtraakt, gaat door een rouwproces’

Niet alleen het verlies van een dierbare, ook het verlies van een baan blijkt tot rouw te kunnen lei...

Lees verder
Artikel

Autisme update

Lees verder
Artikel

Baby in therapie

Lees verder
Artikel

Opgroeien met autisme

Lees verder
Artikel

Klassieke experimenten krijgen context Top-10 Uit de kast Minder hoofdbewegingen, meer autoriteit

Lees verder
Kort

Is vroege autisme-diagnose wel gunstig?

Lees verder
Artikel

Autisten hebben wél gevoel

Lees verder