De vraag

Erkenning voor een slechte jeugd. Wat nu?

Beste heer van Emmerik,
Afgelopen week heb ik de moed bijeen geschraapt om mijn ouders te confronteren met hun belabberde opvoeding en met de gevolgen die ik hierdoor nog steeds elke dag ondervind. Zij hebben dit alles erkent. Ik ben opgelucht! Het is toch waar wat ik al die tijd heb gedacht en gevoeld. Ik heb het niet verzonnen, aangedikt of me aangesteld. Het is echt! Ik ben waar.

Nu overvalt me ook een enorme angst. Mijn jeugd is dus echt zo slecht geweest. Ik heb de bevestiging daarvoor gekregen. De twijfel hierover was tegelijkertijd ook de hoop dat het allemaal niet waar was. Ik voel me opgelucht maar ook zeer angstig, verdrietig en soms zelf totaal in paniek. Kunt u me helpen om verder te kunnen? Of is dit iets wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen? En als dat zo is hoe doe ik dat dan? Alvast bedankt voor de moeite!
Vriendelijke groeten,
Jip

Het advies

Arnold van Emmerik

Trauma deskundige

Beste Jip,
Wat een moedige stap, en wat fijn dat het je zo heeft opgelucht! Ik kan me echter goed voorstellen dat de erkenning ook een keerzijde heeft, die je zelf heel mooi beschrijft. Je vraag of dit iets is wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen, is een hele goeie. Dat kan namelijk heel goed het geval zijn. De meeste mensen zijn immers erg veerkrachtig, en hebben het vermogen om op eigen kracht te herstellen van de meest vreselijke gebeurtenissen.

Het kan zinvol zijn om het ‘even aan te zien’, zeker omdat de confrontatie nog maar zo kort geleden heeft plaatsgevonden. Uit onderzoek weten we, dat sociale steun mensen kan helpen bij het herstel van ingrijpende gebeurtenissen. Het kan zinvol zijn om je gedachten en gevoelens te delen met een paar mensen die je daarin vertrouwt, en gebruik te maken van de steun en inzichten die zij je kunnen bieden.

Als je het niet op eigen kracht aankunt en hulp wilt, is dat echter evengoed begrijpelijk. In dat geval kun je het beste contact opnemen met de huisarts (ik kan je niet zelf helpen). Deze kan je bijvoorbeeld verwijzen naar een eerstelijns-psycholoog of een GGZ-instelling.

Met vriendelijke groet,
Arnold van Emmerik


Plusabonnees konden vragen stellen over het onderwerp 'Verder na een crisis', aan trauma-expert Arnold van Emmerik. Arnold van Emmerik schreef samen met Ed Berretty het boek Leven met een trauma, Bohn Stafleu van Loghum

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Mindful met je kind

Aandachtig, zonder oordeel en met een milde blik omgaan met je kind. Dat is mindful ouderschap, zegt...
Lees verder
Artikel

Mindful met je kind

Aandachtig, zonder oordeel en met een milde blik omgaan met je kind. Dat is mindful ouderschap, zegt...
Lees verder
Verhaal

Onderzoek: Wat heb je aan een coach?

Coachpraktijken schieten als paddestoelen uit de grond. Wat levert coaching nu eigenlijk op? De stan...
Lees verder
Verhaal

Onderzoek: Wat heb je aan een coach?

Coachpraktijken schieten als paddestoelen uit de grond. Wat levert coaching nu eigenlijk op? De stan...
Lees verder
Kort

Overdreven lof maakt kinderen onzeker

Je kunt je kind niet genoeg de hemel in prijzen, toch?
Lees verder
Interview

Rifka Lodeizen: Je moet je eigen shit opruimen

Actrice Rifka Lodeizen schrijft over verschillende inzichten die ze in de loop der jaren heeft opged...
Lees verder
Artikel

Waarom straffen niet werkt

Als je dochtertje expres haar bord op de grond gooit, als je zoon zijn kleine broertje pest, als je ...
Lees verder
Artikel

Waarom je kind vertraagt als jij haast hebt

Voor een wetenschappelijk onderzoek naar het effect van een sociale dreiging op een mens kregen de p...
Lees verder
Artikel

Breng je hoogsensitieve kind tot bloei

Niet goed kunnen omgaan met veranderingen, heel blij worden van een lekkere geur, oog hebben voor al...
Lees verder
Artikel

Spelletjes om je beter te leren voelen

Kinderen die hun eigen emoties kunnen (her)kennen, zijn empathischer, stressbestendiger, minder angs...
Lees verder