De vraag

Erkenning voor een slechte jeugd. Wat nu?

Beste heer van Emmerik,
Afgelopen week heb ik de moed bijeen geschraapt om mijn ouders te confronteren met hun belabberde opvoeding en met de gevolgen die ik hierdoor nog steeds elke dag ondervind. Zij hebben dit alles erkent. Ik ben opgelucht! Het is toch waar wat ik al die tijd heb gedacht en gevoeld. Ik heb het niet verzonnen, aangedikt of me aangesteld. Het is echt! Ik ben waar.

Nu overvalt me ook een enorme angst. Mijn jeugd is dus echt zo slecht geweest. Ik heb de bevestiging daarvoor gekregen. De twijfel hierover was tegelijkertijd ook de hoop dat het allemaal niet waar was. Ik voel me opgelucht maar ook zeer angstig, verdrietig en soms zelf totaal in paniek. Kunt u me helpen om verder te kunnen? Of is dit iets wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen? En als dat zo is hoe doe ik dat dan? Alvast bedankt voor de moeite!
Vriendelijke groeten,
Jip

Het advies

Arnold van Emmerik

Trauma deskundige

Beste Jip,
Wat een moedige stap, en wat fijn dat het je zo heeft opgelucht! Ik kan me echter goed voorstellen dat de erkenning ook een keerzijde heeft, die je zelf heel mooi beschrijft. Je vraag of dit iets is wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen, is een hele goeie. Dat kan namelijk heel goed het geval zijn. De meeste mensen zijn immers erg veerkrachtig, en hebben het vermogen om op eigen kracht te herstellen van de meest vreselijke gebeurtenissen.

Het kan zinvol zijn om het ‘even aan te zien’, zeker omdat de confrontatie nog maar zo kort geleden heeft plaatsgevonden. Uit onderzoek weten we, dat sociale steun mensen kan helpen bij het herstel van ingrijpende gebeurtenissen. Het kan zinvol zijn om je gedachten en gevoelens te delen met een paar mensen die je daarin vertrouwt, en gebruik te maken van de steun en inzichten die zij je kunnen bieden.

Als je het niet op eigen kracht aankunt en hulp wilt, is dat echter evengoed begrijpelijk. In dat geval kun je het beste contact opnemen met de huisarts (ik kan je niet zelf helpen). Deze kan je bijvoorbeeld verwijzen naar een eerstelijns-psycholoog of een GGZ-instelling.

Met vriendelijke groet,
Arnold van Emmerik


Plusabonnees konden vragen stellen over het onderwerp 'Verder na een crisis', aan trauma-expert Arnold van Emmerik. Arnold van Emmerik schreef samen met Ed Berretty het boek Leven met een trauma, Bohn Stafleu van Loghum

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Mijn woede op mijn ouders grenst aan moordlust

Beste Arnold, Ik ben eigenlijk al mijn hele leven eenzaam. Mijn wereld waren de persoontjes in mij, ...
Lees verder
Advies

Mijn woede op mijn ouders grenst aan moordlust

Beste Arnold, Ik ben eigenlijk al mijn hele leven eenzaam. Mijn wereld waren de persoontjes in mij, ...
Lees verder
Branded content

Hoe cadeaus geven je relaties kan verdiepen

Natuurlijk draaien kerst en Sinterklaas niet alleen maar om cadeaus, maar de feestdagen zijn wel het...
Lees verder
Branded content

Hoe cadeaus geven je relaties kan verdiepen

Natuurlijk draaien kerst en Sinterklaas niet alleen maar om cadeaus, maar de feestdagen zijn wel het...
Lees verder
Kort

Waar je vindt dat heden eindigt, heeft invloed op je financi...

Wanneer eindigt voor jouw gevoel het heden en begint de toekomst?
Lees verder
Kort

Waar je vindt dat heden eindigt, heeft invloed op je financi...

Wanneer eindigt voor jouw gevoel het heden en begint de toekomst?
Lees verder
Artikel

Leren opvoeden in De Bellenbergh

De villa ligt veilig verscholen in de bossen van Zeist. Hier wonen gezinnen die dramatisch zijn vast...
Lees verder
Video

Ontspannen opvoeden

In deze online training leert Tischa Neve je de ouder te zijn die je wilt zijn. Voor vaders en moede...
Bekijk video
Advies

Vroeger veel gepest, nu depressief

Lees verder
Interview

Deze vader leerde zijn zoon met autisme beter begrijpen

Doordat zijn zoon Zac (11) autisme heeft, wist vader Keith (46) nauwelijks wat hem bezighield. Een c...
Lees verder
Advies

Mijn zoon is in de kerstnacht omgekomen

Arnold, Mijn zoon is in de kerstnacht omgekomen bij een auto-ongeluk. Drank in het spel. Mijn zoon w...
Lees verder
Artikel

‘Ineens reageerde ze nergens meer op’

Marlieke (26) heeft het Rett-syndroom. Van een blakende baby groeide ze uit tot zwaar gehandicapt me...
Lees verder