De vraag

Erkenning voor een slechte jeugd. Wat nu?

Beste heer van Emmerik,
Afgelopen week heb ik de moed bijeen geschraapt om mijn ouders te confronteren met hun belabberde opvoeding en met de gevolgen die ik hierdoor nog steeds elke dag ondervind. Zij hebben dit alles erkent. Ik ben opgelucht! Het is toch waar wat ik al die tijd heb gedacht en gevoeld. Ik heb het niet verzonnen, aangedikt of me aangesteld. Het is echt! Ik ben waar.

Nu overvalt me ook een enorme angst. Mijn jeugd is dus echt zo slecht geweest. Ik heb de bevestiging daarvoor gekregen. De twijfel hierover was tegelijkertijd ook de hoop dat het allemaal niet waar was. Ik voel me opgelucht maar ook zeer angstig, verdrietig en soms zelf totaal in paniek. Kunt u me helpen om verder te kunnen? Of is dit iets wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen? En als dat zo is hoe doe ik dat dan? Alvast bedankt voor de moeite!
Vriendelijke groeten,
Jip

Het advies

Arnold van Emmerik

Trauma deskundige

Beste Jip,
Wat een moedige stap, en wat fijn dat het je zo heeft opgelucht! Ik kan me echter goed voorstellen dat de erkenning ook een keerzijde heeft, die je zelf heel mooi beschrijft. Je vraag of dit iets is wat simpelweg tijd nodig heeft om te helen, is een hele goeie. Dat kan namelijk heel goed het geval zijn. De meeste mensen zijn immers erg veerkrachtig, en hebben het vermogen om op eigen kracht te herstellen van de meest vreselijke gebeurtenissen.

Het kan zinvol zijn om het ‘even aan te zien’, zeker omdat de confrontatie nog maar zo kort geleden heeft plaatsgevonden. Uit onderzoek weten we, dat sociale steun mensen kan helpen bij het herstel van ingrijpende gebeurtenissen. Het kan zinvol zijn om je gedachten en gevoelens te delen met een paar mensen die je daarin vertrouwt, en gebruik te maken van de steun en inzichten die zij je kunnen bieden.

Als je het niet op eigen kracht aankunt en hulp wilt, is dat echter evengoed begrijpelijk. In dat geval kun je het beste contact opnemen met de huisarts (ik kan je niet zelf helpen). Deze kan je bijvoorbeeld verwijzen naar een eerstelijns-psycholoog of een GGZ-instelling.

Met vriendelijke groet,
Arnold van Emmerik

 

Plusabonnees konden vragen stellen over het onderwerp ‘Verder na een crisis’, aan trauma-expert Arnold van Emmerik. Arnold van Emmerik schreef samen met Ed Berretty het boek Leven met een trauma, Bohn Stafleu van Loghum

Meer weten over dit thema? Bekijk Therapie
Deel dit artikel:
25 april 2008 | Laatst gewijzigd op 10 juni 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Hou je hersens erbij!

Dat ADHD zijn oorzaak vindt in de hersenen, is te simpel gezegd. Maar er zijn wel verschillen gevond...
Lees verder
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmen...
Lees verder
Kort

Voedt religie magisch denken?

Lees onderstaande zinnetjes:
Lees verder
Kort

Voedt religie magisch denken?

Lees onderstaande zinnetjes:
Lees verder
Advies

Krijgt mijn autistische zoon meer zelfvertrouwen met EMDR?

Hallo Ad, Onze twintigjarige zoon functioneerde best goed, hij heeft een zeer lichte vorm van PDD-NO...
Lees verder
Artikel

De uitstraling van de jeugd

Geschilderde kinderportretten uit de zestiende en zeventiende eeuw in Haarlem en gefotografeerde kin...
Lees verder
Advies

Ik word opgewonden als ik terugdenk aan mijn misbruik

Beste Gert-Jan, Van mijn 12e tot mijn 16e jaar ben ik misbruikt geweest door een man. Ik ben een vro...
Lees verder
Advies

Bang voor de beoordeling van mijn moeder

Beste mevrouw Freud, Ik heb een hele dominante moeder die van mijn broer en mij hele hoge verwachtin...
Lees verder
Interview

Beschadigd: ‘Mijn spiegelbeeld zonder protheses went nooit...

Ze liepen lichamelijke schade op die hun leven lang zichtbaar zal blijven. Vijf mensen over het acce...
Lees verder
Interview

Bram Bakker: ‘Ik had altijd het verkeerde accent’

De jeugd van psychiater Bram Bakker
Lees verder
7693