Op een zonnige vrijdagavond arriveer ik lichtelijk gehaast bij The School of Life. De filosofenschool, opgericht door de Engelse filosoof Alain de Botton, zit sinds kort ook in Amsterdam. Na een drukke, lange dag op kantoor ga ik vanavond leren hoe ik mijn kalmte kan bewaren. De cursus wordt gegeven door psychologe en coach Iro Evangelou, zelf evenmin een rustig type.

Training

Rust in je hoofd

  • Wees vriendelijk voor jezelf
  • Vind meer innerlijke rust
  • Inclusief dagboek-app
bekijk de training
Nu maar
€ 75,-

We beginnen met te bedenken wat onze kalmte verstoort. Zoals mijn eigen geest, die soms ronddwarrelt als een blaadje in de wind. We discussiëren over keuzestress, te hoge verwachtingen en vermijdingsgedrag. Verschillende disciplines, denkers en theorieën passeren de revue. Volgens Belgisch hoogleraar klinische psychologie Paul Verhaege ontstaat onrust doordat we te veel focussen op uiterlijke zaken en onze eigen identiteit kwijtraken. Volgens de Amerikaanse hoogleraar psychologie Leary zijn we verslaafd aan onze innerlijke dialoog. En de bron van alle onrust is uiteindelijk angst, zo leren we. Tot zover de theorie. Wat kunnen we tegen onrust dóén?

De eerste strategie om kalm te blijven is de tijd nemen om je gedachten af te maken. Filosoof Bertrand Russell noemt het ‘doelgericht tobben’: dingen net zolang uitdenken totdat de geest het saai gaat vinden.

Uiting geven aan gevoelens van onrust en angst is strategie twee. ‘Meestal willen mensen negatieve gevoelens niet uiten. Die zijn vervelend, dus we willen ze niet voelen,’ zegt Evangelou. ‘Psychotherapie werkt kalmerend en helend, omdat je bij de therapeut je gevoelens durft te laten zien. Dat kan ook in een relatie of vriendschap – als je je maar veilig voelt.’ Ze vraagt wie een goede manier heeft om gevoelens te uiten. Een deelnemer en zijn vrouw zetten een gespreksritueel in als hun iets dwarszit: terwijl de ander luistert mag je twintig minuten lang alles zeggen wat je op het hart ligt. Dan draaien de rollen om. Ik neem me voor het eens uit te proberen.

De derde strategie voor kalmte is ‘aandachtige aanwezigheid’ zoals meditatie, mindfulness of yoga. Om dat te ervaren leidt Evangelou ons door een korte aandachtsoefening: ‘Wat denk je nu?’ Met gesloten ogen neem ik mijn gedachten onder de loep. ‘Wat voel je nu?’ Mijn nek voelt gespannen, dus ik laat mijn hoofd naar beneden zakken. ‘Hoe gaat je adem?’ Rustig in en uit. Ik mediteer geregeld in mijn yogales en inmiddels kalmeert mijn ademhaling bijna automatisch.

‘Waar verlang je naar?’ Mhm… het eerste waaraan ik denk is een aardbei. En de aardbei groeit snel uit tot een aardbei-margarita. Als Evangelou vraagt hoe we de oefening hebben ervaren, zeg ik niets over mijn geheime cocktaildroom. Wel herken ik me in de antwoorden van de andere deelnemers: eerst dwalen je gedachten af, maar dan zakt je aandacht naar je lichaam en ontspan je. Evangelou: ‘Je kunt zo in een heel klein moment iets van kalmte voor jezelf creëren.’

De vierde manier om kalm te blijven is de lastigste: moed tonen. Angst is volgens de experts immers de oorzaak van alle onrust. ‘Er is moed nodig om je eigen verlangens te herkennen en om ze te uiten,’ horen we. ‘Zeggen wat je op je hart hebt, is eng. Je weet niet welke reacties het oplevert en je loopt het risico op afwijzing.’

Een goede tactiek is stapsgewijs moedig zijn, houdt Evangelou ons voor. ‘Niet vol gas de ijskoude zee in rennen en er meteen weer uit. Dan ben je er wel in geweest, maar heb je niet gevoeld hoe koud het water is.’ Stapsgewijs moedig zijn betekent een stapje zetten en voelen wat het met je doet. ‘Voelen waar je grens ligt, en of iets goed voor je is of niet. Pas dan zet je weer een stap en ga je weer bewust voelen.’

Na afloop trakteer ik mezelf op een aardbei-margarita en denk na over de afsluitende vraag: wat zou je doen als je niet bang was?[/wpgpremiumcontent]