Even ben ik opstandig. Hiervoor kom ik niet naar het klooster! De dominee heeft ontdekt dat hij met twee broeders en een priester aan tafel zit en nu moeten die het ontgelden. Hoe zij het celibaat ervaren, wil de dominee weten. En zou het misbruik van jongens binnen de Amerikaanse katholieke kerk misschien door het celibaat in de hand zijn gewerkt?

In de refter van de abdij Onze Lieve Vrouw van Koningsoord van de Trappisten in Berkel-Enschot zit niemand te wachten op een discussie over dit soort afgekloven onderwerpen. Toch gaat de dominee onverdroten door. Hij spreekt sleetse teksten over je leven in Jezus’ hand leggen en bejubelt de superioriteit van zijn protestantse geloof.

Na het eten loop ik ontstemd door de kloostertuin. Voor preken noch geredekavel ben ik hier gekomen. Als ik al wil praten over dit soort onderwerpen, inclusief de paus in Rome, doe ik dat elders. Niet in het klooster. In het klooster kom ik om mijn geest te laven aan de stilte. Met andere gasten praat ik over wat ons bindt, niet over wat ons scheidt. Het klooster is geen debatingclub. En zoals niemand probeert mij tot enig geloof te bekeren, zo zal ik anderen nooit

Log in om verder te lezen.