Als we helemaal alleen op de wereld waren, zou de helft van onze bezigheden overbodig zijn, of in elk geval geen voldoening schenken. In ons uppie kerst vieren, de Vierdaagse lopen, op vakantie gaan en een prachtige zonsondergang zien; in ons eentje werken, iets geweldigs presteren; alleen eten, ons mooi maken voor niemand, een avondje gaan dansen met niemand. Net zoals vissen het water waarin ze zwemmen niet meer opmerken, zo staan wij er nauwelijks bij stil hoezeer sociale relaties verweven zijn met alles wat we doen en voelen.

Andere mensen geven glans aan ons bestaan. De grootste pieken en dalen van ons leven hebben allemaal te maken met sociale gebeurtenissen. Dat blijkt onder meer uit recent onderzoek van de universiteit van Buffalo waarin proefpersonen werd gevraagd naar de meest emotionele gebeurtenissen in hun leven. We voelen grote vreugde op momenten waarop we contact maken met anderen en ons verbonden voelen, zoals in de euforie van verliefdheid, bij het krijgen van een kind, op momenten van intense vriendschap en erkenning door anderen. De diepste dalen ervaren we als we iemand verliezen, of dreigen te verliezen. We zijn bezorgd en verdrietig als onze banden verslechteren; en de dood van een ouder,

Log in om verder te lezen.