Waarom houd ik mijn vriend op afstand?

De belangrijkste reden dat ik je mail is dat ik mezelf niet zo goed snap. Ik heb een goede relatie met een leuke, lieve en betrokken man, we hebben samen een kindje en eigenlijk gaat het allemaal heel goed met ons.

Alleen.. heb ik de neiging om met enige regelmaat afstand te creëren. Ik ga dan ‘op zoek’ naar dingen die niet leuk zijn aan hem of aan ons en ga daar vervolgens ruzie over zoeken. Deze ruzies leggen we altijd wel bij, alleen is het voor ons beiden vermoeiend. Ik vind mijn gedrag moeilijk te plaatsen, ik wil namelijk helemaal niet bij hem weg, waarom zoek ik die verwijdering dan op?

Ik ben in een eerdere relatie behoorlijk gekwetst, wellicht speelt dat mee. Het lijkt het erop dat ik de controle niet wil verliezen, of is het eerder de angst om weer gekwetst te worden? Ik heb moeite met vertrouwen, mijn man is in een eerdere relatie vreemdgegaan en soms ben ik bang dat hij dat bij mij ook zal doen, hoewel hij daar geen enkele aanleiding voor heeft.

Hoe ga ik deze neiging om afstand te creëren tegen?

Ons advies

Wat is het toch jammer hè, dat we soms dingen doen die we zelf helemaal niet wíllen doen. En we doen ze toch echt zelf. Een mens zit ingewikkeld in elkaar! Gelukkig heb jij zelf goed in de gaten dat je het zelf doet, dat is al een belangrijke stap.

Voor mij klinkt het alsof je onbewust angst hebt dat het contact té close wordt. Je hebt dan een hechtingsprobleem, zoals dat heet. Mogelijk is dat ontstaan door je eerdere relatie, of misschien zelfs eerder in je leven, in je relatie met je ouders als kind. Op www.liefdelust.nl/binding-en-intimiteit/ kun je een artikel van mij vinden over verschillende soorten hechtingsproblemen.

Mijn indruk is dat jij in de categorie afwijzend-vermijdend zit: je wilt je binden en intiem zijn met je partner, maar iets in je wil het ook weer niet. Dat zeg ik op grond van een kort stukje tekst, dus misschien klopt het niet. Je kunt beter zelf het stuk lezen en de test invullen waar onderaan naar verwezen wordt, dan weten we meer.

Maar dan? Het goede nieuws is: als je een relatie hebt een man die zelf geen hechtingsproblemen heeft, dan zal jouw probleem geleidelijk ook minder worden, doordat je de hele tijd merkt dat je hem kunt vertrouwen. Gewoon doorgaan dus.

Daarbij is het belangrijk om goed te kijken naar dat deel van jezelf wat problemen maakt: kijk of je dat tijdig kunt signaleren, een soort ‘Oeps, daar is ze weer, de ruziezoeker’ (of een andere naam die jij vindt passen) en of het je dan lukt daar niet aan toe te geven. Want dan hou je het leuk tussen jullie en ziet de onrustzoeker in jou ook de hele tijd dat het echt wel goed gaat. Als je kunt signaleren wanneer de ‘ruziezoeker’ de kop op steekt, krijg je ook een beter beeld van de momenten waarop ze dat doet en wat erachter zit.

Lukt het je niet er grip op te krijgen, dan zou je psychotherapie moeten overwegen. Maar omdat je zelf al veel bewustzijn hebt over wat je doet, denk ik dat het de moeite waard is om eerst te onderzoeken of je dit deel van jezelf kunt gaan spotten en observeren. Idealiter gaat er in je hoofd een soort ‘ping’ af zodra dat stemmetje de kop op steekt, waarna je even een moment van bezinning kunt inbouwen. Ik hoop dat het lukt!

Roos Vonk

Columnist

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Gespierde liefde

Lees verder
Artikel

Het nut van werkrituelen

Nerveus voor een presentatie? Een ritueel helpt je te kalmeren én er een succes van te maken. En je...

Lees verder
Verhaal

Kun je beter stoppen met je relatie? – 9 vragen bij relatietwijfel

Lees verder
Artikel

Verliefd, vertrouwd, verlaten

Lees verder
Artikel

Lessen in de liefde (7)

Lees verder
Kort

Een hand als pijnstiller

Lees verder
Advies

‘Zal ik wachten op mijn ware?’

Lees verder
Artikel

Leeftijdsloze liefde

Lees verder