Op een schaal van 1 tot 10: hoe gelukkig was je jeugd? ‘In die tijd een 10. Ik had lieve ouders van wie alles mocht. Als ik er nu op terugkijk, denk ik alleen wel dat ik daardoor nooit heb geleerd te plannen. Daarbij zorgt een gelukkige jeugd ervoor dat gelukkig zijn je standaard wordt. Toen ik op latere leeftijd af en toe iets heftigs meemaakte, realiseerde ik me: ik weet niet hoe ik daar mee moet omgaan. Bijvoorbeeld toen ik ertegen aanliep hoe doodeenzaam mijn beroep eigenlijk is. Het ene moment ben je onderdeel van een grote familie waarmee je alles deelt, het volgende zit je alleen thuis. In die periodes ben ik labieler en kan ik me soms ongelukkig voelen. Ik praat nu met een psycholoog over wat de prettigste manier is om dat te accepteren. Want ik kan het spelen niet opgeven, ik houd er te veel van.’

In wat voor gezin groeide je op? ‘Mijn ouders werkten allebei fulltime, mijn vader als advocaat en mijn moeder als lerares Nederlands. Maar naast het werk hadden ze veel tijd voor ons. Er liepen altijd mensen in en uit, er waren vaak eters, wij speelden altijd buiten, het was echt een kinderspeeltuin bij ons. Dat mis ik wel in Amsterdam. Ik zou het liefst rond een plein wonen met mijn beste vrienden.’

Wat heel typerend is voor mijn familie: alle emoties mogen, er is geen schaamte. Dat heb ik ook. Ik houd me nooit in, bij niemand niet. Op een gegeven moment stierf de vader van mijn vader, van wie hij heel veel hield. Na de uitvaartdienst in het crematorium vroeg mijn oom: “Mogen we kijken hoe hij de oven ingaat?” Dat mocht, en toen hij in het vuur werd geschoven, kreeg mijn vader de slappe lach. En wij toen ook. Daarna gingen we wodka drinken.’

Hoe was je eerste zoen? ‘Ik zoende pas op mijn 14de voor het eerst met een jongen. Ook met seks was ik laat. Ik was een enorm knuffelbeest maar seks vond ik iets voor als je volwassen bent. Dus daar heb ik bewust mee gewacht tot ik 16 was, ook al deden mijn ouders al eerder condooms in mijn tas. Toen het uiteindelijk zover was en ik vree met de jongen met wie ik al een jaar verkering had, was het een totale mislukking.’

Wat heb je van je ouders geleerd? ‘Dat alles mogelijk is in het leven als je het wilt. Het woord “moeten” kwam bij mijn ouders gewoon niet voor. Ze zeiden alleen: “Probeer maar als je wilt.” En door dat vertrouwen krijg je ook zelfvertrouwen. Daardoor ben ik ook niet bang voor mensen. Als je iedereen vertrouwt, word je altijd opgevangen.’

Wat was het indrukwekkendst in je jeugd? ‘Ik ben me pas heel laat bewust geworden van mezelf. Pas na mijn 30ste. Als er iets ergs was, liet ik dat niet binnen. Er is wel een ongelukkige tijd geweest tussen mijn ouders, die hebben een huwelijkscrisis gehad. De buurvrouw zei dat ze overwogen te gaan scheiden. Ik was toen een jaar of 10 en vroeg steeds: maar waarom dan? Ik weet nog dat mijn vader zei: ik ben ongelukkig. O, dacht ik, dus dat is het. Als je ongelukkig bent, gaat het niet goed met je en wil je scheiden en gaat alles fout. Dat moet je dus niet hebben.’ n[/wpgpremiumcontent]