Op die onfortuinlijke avond dat ik de dure, dierbare schaal uit mijn handen liet vallen, gebeurde er nog iets anders: er viel een kwartje. Ik merkte hoe anders dan vroeger ik reageerde. Ik maakte mezelf geen verwijten. Ik zei hardop, terwijl ik de scherven op de keukenvloer bekeek: ‘Och, Eeffie…’ De toon was troostend – ik voelde direct dat dit ook voor mij vervelend was, niet alleen voor mijn huisgenoten die aan de schaal gehecht waren.

Log in om verder te lezen.