Concentratie. Een paar meter verderop staat een medecursist en ik ga hem zo charismatisch mogelijk de hand schudden. Stap voor stap werk ik af wat ik heb geleerd. Duim en wijsvinger tegen elkaar – rechtop staan – ademhaling laag. In vertraagd tempo loop ik op hem af en zeg met een diepe stem: ‘Hallo, ik ben Janneke.’ Ook mijn medecursist zegt met zo veel mogelijk uitstraling zijn naam. We knikken naar elkaar, en lopen vervolgens meteen door naar een andere deelnemer, om ons zo mogelijk nóg charismatischer voor te stellen.

We zijn aan het oefenen op de workshop Charisma. Hoewel ik de dag nog start met het idee dat charisma iets is dat je hebt of niet, overtuigt cursusleider Anatol Kuschpèta ons ervan dat het voor een groot gedeelte te leren is: iedereen kan gevoel en gedrag aanleren waarmee je charismatischer overkomt op anderen.

Maar voordat we te weten komen hóé, moeten wat geduld hebben: de ochtend zit bomvol informatie over de werking van de hersenen, het lichaam en het onderbewustzijn. Via alle mogelijke kanalen wordt de informatie op ons afgevuurd: filmpjes, powerpointpresentaties, muziek en uitleg van de cursusleider. ‘Ik bouw zelfvertrouwen op bij de cursisten, door te laten zien dat ons brein een machtig apparaat is,’ legt Kuschpèta uit. En ook de overdaad heeft een functie. ‘Je kunt dan niet meer alles bewust verwerken. Maar onbewust neem je het toch op, waardoor de informatie beter blijft hangen.’

In de middag gaan we dan eindelijk aan de slag met ons charisma. Om te beginnen leren we een manier om gemakkelijk zelfvertrouwen bij onszelf op te roepen. Want, zegt Kuschpèta, charisma komt dan nog meer van binnenuit. We maken daarom een ‘zelfvertrouwen-anker’: een associatie tussen een lichamelijke stimulus en een gevoel van zelfvertrouwen. We concentreren ons op een sterke herinnering aan een situatie waarin we blaakten van zelfvertrouwen. Terwijl we daaraan denken, houden we duim en wijsvinger tegen elkaar gedrukt. Hoe vaker je deze combinatie herhaalt, hoe sterker de associatie wordt. Zo kun je op elk moment zelfvertrouwen oproepen.

Vervolgens leren we te staan en te bewegen als een charismatisch persoon. Het zwaartepunt van ons lichaam moet in het midden zijn. Een denkbeeldig elastiekje trekt onze borstkas naar de hemel. Ook leren we ons vertraagd te bewegen.

Dan is onze stem aan de beurt. Als je je hand op je keel en borst legt, voel je het trillen als je iets zegt. We moeten nu proberen om die trilling zo laag mogelijk te krijgen. Dat lukt aardig, hoewel mijn klank verdacht veel op een 06-lijn begint te lijken. Nadat we onze naam zo laag mogelijk hebben gezegd, leren we om er een knikje achteraan te geven, voor een extra charismatisch effect.

Het hele riedeltje gaan we oefenen. Eerst zetten we ons zelfvertrouwen-anker aan en gaan in de juiste lichaamshouding staan. Vervolgens lopen we op onze medecursisten af en stellen ons met diepe stem voor. Het blijkt lastig om aan alles tegelijk te denken, maar elke keer gaat het een stukje beter. En onze nieuwe vaardigheden zien er inderdaad verdomd goed uit. Tijdens het oefenen is de ruimte ineens gevuld met zelfbewuste personen.

De volgende dag is het tijd om mijn nieuwe ik op de redactie uit te proberen. Al bij de ingang ga ik rechter lopen, druk duim en wijsvinger tegen elkaar en concentreer me op mijn stem en ademhaling. Charismatisch zwaai ik deur van de redactie open en zeg met lage stem: ‘Goedemorgen.’

Helaas. Alleen de redactieassistente is aanwezig, en die is aan het telefoneren. Wanneer de rest van de redactie langzaam komt binnendruppelen, is het effect van mijn binnenkomst al lang verloren gegaan. En ook die keren dat ik uiterst charismatisch naar het kopieerapparaat loop, blijven onopgemerkt. Ik neem me voor om thuis nog eens goed te oefenen. n[/wpgpremiumcontent]