Blij dat ik weer thuis ben

Een wereldreis maken was voor hen een droom - maar toen ze eenmaal op avontuur waren, wilden ze niets liever dan terug naar eigen huis en bed. Vijf spijtreizigers.

Jasmine Goenendijk (32) vertrok voor drie maanden naar Bali. Ze hoopte er rust te vinden, maar raakte in een diep dal.

"‘Het zag er paradijselijk uit, maar ik bleef me verdrietig voelen’"

-

Ik was overwerkt, voelde me geleefd en op Bali zou ik tot rust komen, hoopte ik. Maar vlak voor vertrek kreeg ik een depressie. Dat was niet de eerste keer: drie jaar eerder was ik er met hulp van therapie en medicatie weer bovenop gekomen. Voor deze terugslag leek Bali me dé oplossing: warmte, mooie stranden en geen werk. Maar ik had me niet gerealiseerd dat het drukke verkeer, de opdringerige verkopers en een chaotische markt voor zo veel prikkels zouden zorgen. Niet bevorderlijk voor iemand met een aanleg voor paniekaanvallen.

‘Ik had zelfs suïcidale gedachten’

Mijn reisgenoot kende ik nog niet goed en bleek heel extravert te zijn. Ik ben introvert en had constant het gevoel dat ik in haar energie mee moest om niet saai te zijn. Ik had nul fut, maar dwong mezelf mee op stap te gaan en grappen te maken.
Bali was inderdaad een paradijs. Toch bleef ik me leeg en verdrietig voelen. Dat beangstigde me: als dit het niet was, wat dan wel? Ik reageerde schrikkerig op normale dingen en de angsten die ik in Nederland al had, werden met de dag erger. Ik wilde naar huis, maar durfde niet te vliegen. Toen ik alleen nog maar huilend op bed kon liggen, heb ik skypegesprekken met mijn psycholoog gevoerd. Een vriendin kwam naar Bali gevlogen met antidepressiva, maar het opbouwen van de medicatie was een hel; alsof al mijn zenuwen in mijn lijf tekeergingen. Ik at niet, sliep niet, klappertandde, kreeg aanvallen van koud zweet en had zelfs suïcidale gedachten.
Na tweeënhalve maand was ik eindelijk klaar voor de terugreis. Eenmaal thuis, kreeg ik mijn leven gelukkig weer op de rit. De les die ik geleerd heb, is dat een verre reis geen medicijn is tegen een mentale dip, integendeel. Als ik me rot voel, moet ik mijn gemak zien te houden en zeker geen grote plannen maken.  

Log in om verder te lezen.

auteur

Charlotte van Drimmelen

» profiel van Charlotte van Drimmelen

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Meer energie in een weekend

Even helemaal opladen… In stilte of in een bruisende stad. Voor boekenwurmen, lekkerbekken en gezo...

Lees verder
Branded content

Waarom kunst ons zo raakt

Dans, toneel of een schilderij: als we naar kunst kijken, zijn we geen passieve toeschouwers maar do...

Lees verder
Artikel

Single? Zo vergroot je de kans op een goede match

Val je steeds op de verkeerde? Of loopt elke date uit op een teleurstelling? Met een nieuw wensenlij...

Lees verder
Artikel

Weer naar school

Lees verder
Artikel

Een ruzie-vrije vakantie

Lees verder
Artikel

Is het tijd om te stoppen?

Lees verder
Artikel

Laat de controle los

Lees verder
Artikel

7 redenen om op vakantie te gaan

Lees verder
Artikel

Onthechten doe je zo

Lees verder