De vraag

Word ik net zo afwezig als mijn vader?

Hallo Gerrie,
Hartelijk dank voor uw antwoord. Ik heb (nog) niet de moed gehad om het gesprek met mijn vader aan te gaan. Mag ik een vervolgvraag stellen?

Ter aanvulling: mijn vader heeft in zijn leven heel veel meegemaakt: zijn vader was ronduit geen vader voor hem, maar zat hem altijd dwars. Al vroeg moest hij bij hem werken en hij verdiende nauwelijks wat. Zijn moeder was trouwens heel goed voor hem en nam hem in bescherming. Het huwelijk van mijn opa en oma was niet goed.

Mijn vader heeft als klein jongetje de oorlog meegemaakt. Hij heeft later een bankoverval meegemaakt, is verder zo’n 3 of 4 keer overspannen geraakt. De laatste keer was rond het sterven van mijn oma. Toen is een familieruzie ontstaan. Sinds die tijd is hij nog meer afwezig dan daarvoor.

Ik heb al heel veel opgezocht over autisme en Asperger. Toch word ik wat contact betreft daar niet wijzer van, hoewel bij beide veel overeenkomsten zijn. Nu denk ik in de richting van PDD-NOS. Ik ben echt op zoek naar tips voor hem en zijn omgeving.

Zelf heb ik twee jaar geleden een burn-out (+ overspannen) gehad. Sindsdien kan ik minder aan. Ik wil weer heel graag voor de klas, maar ik kan het niet meer. Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat ik zeer veel ADHD-kenmerken heb.

Ik heb veel baat bij handreikingen die helpen om met ADHD om te gaan. Nu ben ik bang dat ik hetzelfde wordt als mijn vader in het contact leggen. Kan dat en hoe kan ik daarvoor waken? Dat zou ik verschrikkelijk vinden. Ik ben niet meer als voorheen, ik heb meer structuur en steun nodig.

Vriendelijke groet,
Johanneske

Het advies

Expert

Gerrie Reijersen van Buuren

Familie en relaties

Dag Johanneske,
Wat ben je aan het vechten om het goed te doen/krijgen – en hoe zwaar is dat voor jou en voor je partner die jou er niet van verlossen kan!

Je zoekt naar handvatten en oplossingen en denkt dat een diagnose je redding is. Het kan helpen maar het is maar de vraag of er sprake is van een stoornis (zowel bij jou als bij je vader). Ik denk dat je vader veel ‘zielepijn’ heeft en van daaruit dit gedrag ontwikkelt. Wanneer hij een intieme relatie moet aangaan en onderhouden, bijvoorbeeld met jou, zijn dochter, kan hij niet om zijn pijn heen. Dus vermijdt hij intiem contact.

Jij hebt daar iets van meegekregen als zijn dochter. Ook voor jou is het lastig intimiteit aan te gaan ondanks je grote verlangen ernaar. Je kunt kiezen voor een gesprek (soms in kleine stukjes) zoals ik de vorige keer aangaf. Het zal je sowieso goed doen en het is tevens de wijze waarop jij je kunt verhouden tot jouw dierbaren (en dan ook niet wordt als je vader op het punt van ontwijkend gedrag).

Ik lees je verlangen naar erkenning en gezien worden maar weet niet of je dat ook verwoordt naar je dierbaren. Deel je met hen je pijn van het niet gezien zijn door je vader? Kun je vragen wat je nodig hebt? Kun je benoemen wat je niet wilt?

Je bent veel aan het geven, maar kun je ook ontvangen wat de ander jou te bieden heeft? Je hebt meer structuur en steun nodig. Kun je dit samen met je dierbaren vorm geven? Ik denk dat in het ‘samen’ de sleutel ligt om je te verbinden met degene die voor jou belangrijk is. Je vader kiest ervoor (mogelijk ook uit zorg en angst de ander niet te willen belasten) uit de verbinding te gaan of het oppervlakkig te houden. Jij kunt ervoor kiezen dat anders te doen.

Hoe zou jij je willen verbinden met je dierbaren? Hoe zou jouw partner dat willen? Is dat bespreekbaar? Het vermogen om je te verbinden heb je en die verantwoordelijkheid kun je nemen.
Maak je dierbaren daar deelgenoot van. Ga samen die weg en neem er tijd voor.

Heb moed Johanneske,
Gerrie

Meer weten over dit thema? Bekijk ADHD
Basistraining

Leven met ADHD

  • Leer wat het betekent om ADHD te hebben
  • Ontdek hoe je het leven met ADHD makkelijker maakt
  • Met inspirerende video's en artikelen
bekijk de training
Nu maar
€ 45,-
Deel dit artikel:
8 februari 2012 | Laatst gewijzigd op 9 oktober 2019

Dit vind je misschien ook interessant

Column

Quinten in quarantaine – deel 12: ‘Nee, mijn zoon mag ge...

Quinten (9) heeft autisme. Ga dan maar eens om met een nieuwe werkelijkheid, waarin alle structuur i...
Lees verder
Column

Quinten in quarantaine – deel 12: ‘Nee, mijn zoon mag ge...

Quinten (9) heeft autisme. Ga dan maar eens om met een nieuwe werkelijkheid, waarin alle structuur i...
Lees verder
Branded content

Waarom je jezelf een coach moet gunnen

Een coach helpt je een verandering in gang te zetten, waarbij je ook nog eens nuttige inzichten opdo...
Lees verder
Branded content

Waarom je jezelf een coach moet gunnen

Een coach helpt je een verandering in gang te zetten, waarbij je ook nog eens nuttige inzichten opdo...
Lees verder
Artikel

3 keer spugen voor geluk: 5 mensen over bijgeloof

Deze mensen laten met hun rituelen niets aan het toeval over. ‘Mijn bijgeloof is een mindset, het ...
Lees verder
Artikel

3 keer spugen voor geluk: 5 mensen over bijgeloof

Deze mensen laten met hun rituelen niets aan het toeval over. ‘Mijn bijgeloof is een mindset, het ...
Lees verder
Artikel

Mama, niet weggaan!

Wat doet het met je als je moeder op een dag verdwijnt, of het gezin verlaat voor een andere man? Dr...
Lees verder
Advies

Ik durf niet te zeggen dat ik uit huis wil

Ik ben een student van 20 en ik wil supergraag uit huis. Alleen durf ik dat niet aan mijn moeder te ...
Lees verder
Advies

Mijn man heeft mijn kinderen tegen me opgezet

Beste Petra, Tijdens mijn scheiding (en eigenlijk al daarvoor) hebben mijn man en zijn vriendin mijn...
Lees verder
Artikel

Het papabrein

Zwanger zijn is echt niet voorbehouden aan vrouwen; de man wordt in die negen ­maanden al net zo kl...
Lees verder
Interview

‘Een betrokken vader helpt een kind vooruit’

Een eerlijke rolverdeling thuis is goed voor de vader, moeder én kinderen. Waarom vinden veel Neder...
Lees verder
Artikel

Tips voor ouders van kinderen met ADHD

Met andere leefregels voor kinderen met ADHD kun je al een eind komen. Maar vergeet je eigen gedrag ...
Lees verder
3987