De vraag

Verwacht ik te veel van mijn moeder?

Hallo Ursula,
Ik heb een vraag over hersenbeschadiging en gedrag. Mijn moeder heeft ruim vijf jaar geleden een hele grote hersenbloeding gehad. De prognose was heel slecht, men dacht dat ze zou overlijden, maar dit is (gelukkig) niet gebeurt. Nu heeft ze uitval aan de linkerkant, geen kracht in de arm en altijd een koude linkervoet. Ze praat soms met dubbele tong en wanneer ze moe wordt is dit nog erger. Volgens mij had ze de bloeding aan de rechterkant zitten, zo groot als een tennisbal.

Mijn moeder is erg veranderd in haar persoonlijkheid, ze neemt weinig initiatief en is snel emotioneel. Maar ook heeft ze meer moeite met zich in te leven in anderen. Ze verwacht dat anderen wel aan haar denken met verjaardagen en cadeautjes etc. Ze vraagt gewoon om een cadeautje. Ik vind haar hier bijna kinderlijk in.

Wanneer een achterkleinkind jarig is dan neemt ze niet de moeite om te komen, zelfs niet om te bellen. Haar reactie is dan: ‘Ik zie ze overmorgen toch?’ Dit gedrag laat ze steeds meer zien en het doet me pijn voor mijn dochter, die het zo leuk vindt wanneer oma even belt.

Mijn moeder wordt wel ondersteund door mijn vader en mijn broer in afspraken, maar ze laat het er gewoonweg bij zitten. Mijn vraag is: verwacht ik iets wat ze niet (meer) kan? Hoort die veranderingen inderdaad bij de plek van de beschadiging in de hersenen? Hoe moet ik reageren? Ik hou me lang stil, maar dan ga ik toch voor de bijl en confronteer haar hiermee op een niet goed moment (haar feestje). Daar voel ik me dan ook niet goed bij. Ik hoop dat je me wat meer kunt vertellen over deze nare ziekte.
Vriendelijke groet van een ongeruste dochter

Het advies

Beste ongeruste dochter,
Wat een geluk dat jouw moeder haar hersenbloeding heeft overleefd en dat je al weer enige jaren van haar mag genieten. Misschien wel niet op de manier waarop je graag zou willen, want dat ze veranderd blijkt te zijn, dat is natuurlijk wennen voor jou.

Of haar veranderde gedrag bij haar hersenbloeding hoort, dat laat ik graag aan een specialist op dit gebied over. Mocht dat evenwel het geval zijn, dan vergt dat zeker, dat begrijp ik goed, een gewenningsproces om je moeder zo te aanvaarden zoals ze nu is. Maar als het jou mag lukken jouw moeder met haar gedrag te accepteren, dan blijven er zeker nog vele mooie momenten over die jij samen met je moeder kunt beleven en die jou wellicht gelukkig/tevreden zullen stemmen.

Ongeruste dochter, ik wens je samen met je moeder een vreugdevol samenzijn!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

Neem ook een kijkje op de site van coach Ursela van Stekelenburg: www.cleverwise.com

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Deel dit artikel:
30 april 2008 | Laatst gewijzigd op 4 juni 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik kan voor mijn moeder nooit iets goed doen

Goedendag, Ik ben 42 jaar en heb sinds mijn jeugd een moeilijke relatie met mijn moeder. Ik kon en k...
Lees verder
Branded content

Terug naar je eigen natuur

In plaats van blootsvoets over de steppe te rennen, wonen we in flats, zitten we achter een beeldsch...
Lees verder
Artikel

Linda heeft dysthymie: ‘Ik wil dat het leven stopt’

Linda Vos (47) heeft dysthymie, een langdurige depressieve stoornis. Voor haar is het leven een last...
Lees verder
Artikel

Linda heeft dysthymie: ‘Ik wil dat het leven stopt’

Linda Vos (47) heeft dysthymie, een langdurige depressieve stoornis. Voor haar is het leven een last...
Lees verder
Advies

Ik wil mijn schoonfamilie ontvrienden

Ik voel me onder druk gezet door mijn schoonfamilie. Mijn schoonzus en zwager houden me op Facebook ...
Lees verder
Artikel

Dat mijn gróótouders NSB’ers waren, wist ik

Drie jaar geleden overleed de vader van actrice Ottolien Boeschoten. Bij het uitruimen van zijn huis...
Lees verder
Advies

Ik wil niet altijd de spil zijn

Ik heb een man en vier zonen, onder wie pubers. Het maakt me thuis erg populair dat ik altijd een lu...
Lees verder
Recensie

De liefde van een vader

Het verhaal over de relatie tussen Giovanna en haar vader begint in het vooroorlogse Italië. Giovan...
Lees verder
Verhaal

Ex Jehovah’s Getuigen Frances Peters: ‘Ik kon niet lange...

Ze groeide op bij de Jehovah’s Getuigen, net als haar man, kinderen en beste vrienden. Maar een pa...
Lees verder
Artikel

Lieve rivalen

Als kind heb je samen gelachen, gehuild en gevochten. Je kent ­elkaar als geen ander, en weet elkaa...
Lees verder
7623