De vraag

Mijn vriend voelt zich minderwaardig

Beste Mieke en Margreeth,
Mijn vraag gaat over mijn vriend. Ik ken hem nu vier maanden. Hij is 30 en ik 36. Hij is dyslectisch. Drie jaar geleden heeft hij een klap gehad toen hij werd ontslagen na een valse beschuldiging van diefstal. Zijn eigenwaarde heeft een flinke deuk opgelopen.

We leren elkaar nu kennen, en ik stel hem vragen over van alles en nog wat. Afgezien van mijn eigen tekortkomingen (niet altijd even tactvol) ziet hij mijn vragen niet als vragen maar als een aanval en wordt hij heel boos.

Ik merk dat hij vooral boos is op zichzelf, en hij voelt zich minderwaardig door zijn dyslexie. Hij kan er pas sinds kort over praten. Dat hij onzeker is en ook boos op zichzelf is, hebben twee personen die dicht bij hem staan, spontaan aan mij verteld. Dat gaf me een bevestiging dat ik hem goed doorzag.

Hoe kan ik hem steunen zonder mezelf weg te cijferen, of zonder hem het gevoel te geven dat ik ‘hem wel even vertel hoe het zit’? Hij heeft ook geen rijbewijs en daarover voelt hij zich ook minderwaardig. Ik zie dat hij zoveel meer in zijn mars heeft maar hij beperkt zichzelf zeer.

Hij laat over zich heen lopen. Hij klaagt maar durft niet te handelen, want wie wil nou iemand zonder rijbewijs? Hij gaat van project naar project. Zijn emoties zijn de baas over hem in plaats van andersom. Ik denk zelf dat zijn dyslexie een zeer milde vorm is. Als we het erover hebben krijgt hij een rotgevoel en geeft aan wanneer het genoeg is.

Hulp zoeken wil hij niet want hij weet wel hoe het zit en denkt dat het niks voor hem is. Zelfs als ik uitleg dat verstand en gevoel andere dingen zijn. Ik wil graag steun bieden maar wil hem niet pushen. Terwijl ik ook wel weer denk dat hij een schop onder de kont nodig heeft. Hij heeft een hekel aan alle leraren vanwege zijn verleden.

Hoe kan ik hem tonen dat hij boos is op zichzelf wanneer hij zo boos wordt op mij? Hoe kan ik hem zonder te pushen stimuleren meer zelfcompassie te krijgen? Toen ik hem vertelde dat ik zelf door een goede vriend ben gesteund in het verleden toen ik zelf in een dergelijke situatie zat (slaaf van je eigen emoties; positief denken = je positief gaan voelen; meer de controle in de hand krijgen bij arbeidsconflict door bijvoorbeeld een brief te schrijven) reageerde hij: ‘je hebt je door hem zus en zo op de mouw laten spelden’. Dat soort psychologische praat kan hij schijnbaar niks mee en ik wil ook niet als betweter overkomen.

Hoe steun ik hem? Alvast heel erg bedankt voor de reactie!
Groetjes Yvette

Beste Yvette,
Je toont je zeer betrokken bij je vriend en je geeft goed aan waartussen je balanceert, namelijk jezelf teveel wegcijferen of hem te duidelijk zeggen waar het op staat. In ieder geval is het duidelijk dat je hem in zijn waarde wil laten en hem zo graag uit zijn worsteling wil helpen.

Jouw vriend heeft mogelijk door de wijze waarop hij en zijn omgeving zijn omgegaan met zijn dyslexie een flinke deuk in zijn gevoel van eigenwaarde gekregen. (Waarschijnlijk waren dyslexieprogramma’s in zijn schooljeugd helaas nog niet zo gebruikelijk). Dit is een behoorlijke beurse plek geworden. Als je er bij wijze van spreken al naar wijst, vertoont hij defensief gedrag.

Helaas heeft hij daarboven op nog eens een onterecht ontslag meegemaakt, dit versterkt de gevoelens van gebrek aan zelfwaardering en het gebrek aan vertrouwen in de ander. Hij voelt zich een slachtoffer. Uit angst durft hij zich niet uit te spreken naar de juiste personen en gaat klagen. Zijn innerlijke criticus zal behoorlijk streng zijn tegen hem.

Het advies

Expert

Margreeth Eisma

Als iemand niet open staat voor hulp en zo ziet het er op dit moment naar uit bij je vriend, is hij moeilijk te helpen. Je zal hem niet zomaar kunnen overtuigen dat zelfcompassie zijn leven een stuk zal verzachten. Wat jouw rol kan zijn is vanuit jezelf spreken, hoe jij gebeurtenissen ervaart. Dus in de ik-vorm vertellen hoe jij iets ervaart, voelt, dus niet…. Ik vind dat jij….

Dus jouw vraag ‘Hoe kan ik hem tonen dat hij boos is op zichzelf wanneer hij zo boos wordt op mij?’ is niet zo makkelijk te beantwoorden. Hier kan je wel aangeven wat het met jou doet als hij zo boos wordt. Verder kan je hoe- vragen stellen, (niet waarom). Vraag hem wat zijn echte behoefte is/ wat hij echt nodig heeft. Wat jij vindt dat hij nodig heeft, slaat niet aan.

Ik kan je helaas niet de oplossing geven voor dit probleem, maar wel wat handreikingen.

Vriendelijke groeten,
Margreeth Eisma en Mieke Meulmeester


 

  • Het gevoel te falen of steeds tekort te schieten geeft veel stress. Maar mild zijn voor jezelf is niet altijd makkelijk. Lees de vragen aan experts Mieke Meulmeester en Margreeth Eisma, trainers van de workshop Zelfcompassie.
  • Neem ook een kijkje op de site Vonk Zelfbepaling

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Kristin Neff: ‘Vrouwen zijn aardiger voor anderen dan ...

We moeten slim én succesvol én knap én interessant én mooi zijn. En als dat niet lukt, is onze z...
Lees verder
Interview

Kristin Neff: ‘Vrouwen zijn aardiger voor anderen dan ...

We moeten slim én succesvol én knap én interessant én mooi zijn. En als dat niet lukt, is onze z...
Lees verder
Column

Bij de relatiepsycholoog: Peer verschuilt zich achter domina...

Elke maand een inkijkje in de praktijk van relatiepsycholoog Jean-Pierre van de Ven.
Lees verder
Column

Bij de relatiepsycholoog: Peer verschuilt zich achter domina...

Elke maand een inkijkje in de praktijk van relatiepsycholoog Jean-Pierre van de Ven.
Lees verder
Artikel

De weg naar zelfcompassie

3 redenen om dit boek te lezen 1 Je wordt aangezet tot ‘doen’. In tegenstelling tot wat ...
Lees verder
Artikel

Bent u te streng voor uzelf?

Wanneer we iets verkeerd doen of tekortschieten, laten we ons maar al te makkelijk meeslepen door on...
Lees verder
Advies

Ik ben zo onzeker over mijn borsten

Lees verder
Artikel

Lief zijn voor jezelf

Een onophoudelijke stroom aan negatieve gedachten kan je emotioneel uitputten. Liefdevol naar jezelf...
Lees verder
Test

Hoeveel zelfcompassie heb je?

Niemand is perfect en iedereen maakt fouten. Toch hebben we vaak sneller mededogen met een ander dan...
Lees verder
Verhaal

Zelfacceptatie: Leer jezelf te accepteren

Onder ogen zien wie we zijn, met al onze leuke en minder leuke kanten, en er het beste van proberen ...
Lees verder