Mijn bejaarde vader bewaart alles

Met beider goedvinden ben ik nu twee jaar bij mijn bejaarde, maar nog vitale, ouders aan het opruimen. Mijn moeder kan goed spullen wegdoen, maar mijn vader bewaart het liefst alles. Hij is een grote verzamelaar van o.a. nieuws en heel veel boeken.

Hij heeft een overvolle kamer, wat voor mijn moeder lastig is om schoon te maken. Verder staan er op zijn zolder heel veel spullen. Als hij een nieuwe computer koopt, gaat er geen oude weg. Bijna deed hij een computer weg. Daar heeft hij echter van afgezien – enkel omdat een onlangs gestorven oom geholpen heeft met installeren.

Boeken die niet meer up-to-date zijn, wil hij gaan lezen als hij later zijn dagelijkse bezigheden niet meer kan doen. Ik ben erachter gekomen dat hij heel aparte redenen heeft om dingen te bewaren. Ik begrijp dat spullen een emotionele waarde kunnen hebben, maar bij hem gaat dit wel erg ver.

Communiceren met hem is lastig, omdat hij erg in zijn eigen wereld leeft. Ik heb hem er wel van kunnen overtuigen dat hij moet opruimen; wat kapotte dingen (boeken, computers), dingen die geen waarde meer hebben. Hij heeft intussen al best wat opgeruimd – eerder kon je geen stap op zolder zetten – maar nog niet genoeg om tot een ordelijk huis te komen. Er moet wat gebeuren om het huis overzichtelijk en schoon te maken. Bovendien zet dit de relatie tussen mijn ouders vaak onder druk.

Ik geef hem al bedenktijd, bereid hem voor, vraag goed door zodat ik weet wat hij wil zeggen, maar het blijft een moeilijk punt. Het liefst doet hij nog alles in zijn eentje. Elke twee weken kom ik een dag helpen, maar het gebeurt geregeld dat ik er tegenop zie.

Hoe kan ik er voor zorgen dat mijn vader gaat inzien dat het nodig is dat onnodige spullen opgeruimd worden, dat ik zelf er niet meer tegen op zie en dat mijn moeder op een prettige manier het huis kan schoonmaken?

Ons advies

Allereerst, knap en goed wat je doet om zo je ouders te helpen! Ik kan me goed voorstellen dat het niet meevalt.

Mijn advies is om met je vader zo concreet mogelijk aan de slag te gaan, en dat doe je ook als ik het zo lees. Soms helpt het ook om samen ‘criteria’ te bedenken voor wanneer iets weg mag, dan kun je daarna soms sneller aan de slag (bijvoorbeeld: een krant mag weg als die meer dan een jaar oud is). Dat kan hem mogelijk ook in de toekomst helpen om dingen weg te gooien omdat er dan een systeem is – en anders kun je hem als omgeving wel aan het systeem herinneren. Soms helpt dit.

Verder wil ik nog benadrukken dat het belangrijk is om zelf je grenzen in de gaten te houden. Als het je teveel ‘kost’ dan is het misschien goed om iemand anders te vragen om mee te helpen/denken. Dat hoeft niet vanuit de professionele hoek, het kan ook iemand anders zijn die betrokken is bij je ouders. Dan hou je het zelf ook langer vol.

Expert

Annelies Spek

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Leven met een autist

Lees verder
Artikel

Scandinavische FlauwekØL

Met hun pure natuur, knusse huisjes en goede kinderopvang lijken onze noorderburen het geluk te hebb...

Lees verder
Artikel

Meditatie

Lees verder
Artikel

Tip 3

Lees verder
Kort

Alcohol is wel/niet goed voor het brein

Lees verder
Artikel

Van de wieg tot het graf

Lees verder
Artikel

Ouderen zijn verrassend flexibel

Lees verder
Artikel

Help, mijn ouders worden oud!

Lees verder