De vraag

Ik was een ongewenst kind

Mijn moeder is nooit echt aardig (geweest) tegen mij. Ik ben een ongewenst kind, en dat weet ik zolang ik mij kan herinneren.

Mijn moeder vond het leuk om me te ‘plagen’. Bijvoorbeeld door mij – als tweejarige – alcohol te laten drinken en dan te filmen hoe raar ik deed. In mijn tienerjaren vertelde ze mij bij liefdesproblemen dat niemand van me zou houden, want ik was lastig. Misschien houdt ze van me, maar ze toont het niet. Wel heb ik een briefje van haar: ‘Ondanks alles, hou ik toch van je. G.’

Tegenwoordig doe ik tegen haar zoals ik tegen een willekeurige vreemde doe. Als ik bedenk hoe zij me vroeger, en nu nog, liet voelen dat ik een ongewenst kind was en ben, dan wil ik haar niet spreken. Ik heb hier op zich redelijk vrede mee, maar mijn moeder wil soms ineens contact. Ze praat me dan een schuldgevoel aan als ik niet alles voor haar laat vallen, want ‘ze is toch m’n moeder’.

Waarom wil ze ineens contact? Ik word dan heel boos: ze heeft geen recht op mij(n aandacht)! Hoe kan ik hier beter mee omgaan, zodat ik in die situatie nog mezelf blijf?

Het advies

Ongewenst zijn kwam vroeger natuurlijk veel vaker voor dan nu. Maar het gevoel en de wetenschap een ongewenst kind te zijn is en blijft verschrikkelijk naar. Het geeft een deuk in je gevoel van eigenwaarde.

Mogelijke (onbewuste) beweegredenen van je moeder

In het geval van jouw moeder klinkt het alsof ze jou, haar (ongewenste) kind, verwijt dat het geboren is. Moeders met een ongewenst kind voelen zich vaak schuldig, soms zonder het te weten of te erkennen.
Soms projecteren ze hun schuldgevoel op hun kind, die moet zich dan schuldig voelen over wat het zijn/haar moeder heeft aangedaan.
Zo’n moeder wil het dan goedmaken, maar blijft haar eigen aandeel ontkennen. Want het is in haar optiek de schuld van het kind, die moet lief en toeschietelijk zijn en het haar moeder vergeven. De omgekeerde wereld dus.

Meer lezen
Als één vorm van liefde vanzelfsprekend is, dan is dat wel moederliefde – zou je denken. Toch krijgt lang niet elk kind wat het nodig heeft. Vooral dochters raken daardoor emotioneel beschadigd, zegt therapeute Susan Forward. Je leest het hier – in Waarom dochters niet zonder moederliefde kunnen

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Deel dit artikel:
28 mei 2009 | Laatst gewijzigd op 22 oktober 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Wat geef je iemand die alles al heeft?

Wat geef je iemand die alles al heeft? Redacteur Manon Sikkel trakteert haar jarige moeder op een on...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Ben je een achtervolger of een terugtrekker?

In veel relaties zoekt de ene partner meer nabijheid terwijl de ander juist snakt naar meer ruimte. ...
Lees verder
Artikel

Ben je een achtervolger of een terugtrekker?

In veel relaties zoekt de ene partner meer nabijheid terwijl de ander juist snakt naar meer ruimte. ...
Lees verder
Advies

Ik wil excuses van mijn moeder

Beste Jolet, Sinds december 2006 heb ik geen contact meer met mijn ouders. De reden is dat mijn moed...
Lees verder
Advies

Hoe ga ik om met het machtsvertoon van mijn moeder

Beste Joris, Ik heb een hele slechte relatie met mijn moeder. Ze wil constant haar ideeën en mening...
Lees verder
Advies

Mijn moeder accepteert mijn (oudere) vriend niet

Dag Gertjan, Mijn moeder is erg bezig met mijn seksleven en ik vraag mij af waarom zij dat doet? Ik ...
Lees verder
Artikel

Als je moeder dementie heeft

Haar moeder heeft gevorderde dementie. Journalist Eveline Helmink beschrijft wat dat voor haarzelf b...
Lees verder
Advies

Ik voel me verplicht mijn moeder te vermaken

Mijn moeder, die al vijftien jaar weduwe is, kan zichzelf niet vermaken. Ze voelt zich eenzaam maar ...
Lees verder
Video

Wat dochters meekrijgen van hun moeders

Geen vrouw is zo belangrijk in je leven als je moeder. Want door de band met haar, kun jij je eigen ...
Bekijk video
6333