De vraag

Ik was een ongewenst kind

Mijn moeder is nooit echt aardig (geweest) tegen mij. Ik ben een ongewenst kind, en dat weet ik zolang ik mij kan herinneren.

Mijn moeder vond het leuk om me te ‘plagen’. Bijvoorbeeld door mij – als tweejarige – alcohol te laten drinken en dan te filmen hoe raar ik deed. In mijn tienerjaren vertelde ze mij bij liefdesproblemen dat niemand van me zou houden, want ik was lastig. Misschien houdt ze van me, maar ze toont het niet. Wel heb ik een briefje van haar: ‘Ondanks alles, hou ik toch van je. G.’

Tegenwoordig doe ik tegen haar zoals ik tegen een willekeurige vreemde doe. Als ik bedenk hoe zij me vroeger, en nu nog, liet voelen dat ik een ongewenst kind was en ben, dan wil ik haar niet spreken. Ik heb hier op zich redelijk vrede mee, maar mijn moeder wil soms ineens contact. Ze praat me dan een schuldgevoel aan als ik niet alles voor haar laat vallen, want ‘ze is toch m’n moeder’.

Waarom wil ze ineens contact? Ik word dan heel boos: ze heeft geen recht op mij(n aandacht)! Hoe kan ik hier beter mee omgaan, zodat ik in die situatie nog mezelf blijf?

Het advies

Ongewenst zijn kwam vroeger natuurlijk veel vaker voor dan nu. Maar het gevoel en de wetenschap een ongewenst kind te zijn is en blijft verschrikkelijk naar. Het geeft een deuk in je gevoel van eigenwaarde.

Mogelijke (onbewuste) beweegredenen van je moeder

In het geval van jouw moeder klinkt het alsof ze jou, haar (ongewenste) kind, verwijt dat het geboren is. Moeders met een ongewenst kind voelen zich vaak schuldig, soms zonder het te weten of te erkennen.
Soms projecteren ze hun schuldgevoel op hun kind, die moet zich dan schuldig voelen over wat het zijn/haar moeder heeft aangedaan.
Zo’n moeder wil het dan goedmaken, maar blijft haar eigen aandeel ontkennen. Want het is in haar optiek de schuld van het kind, die moet lief en toeschietelijk zijn en het haar moeder vergeven. De omgekeerde wereld dus.

Meer lezen
Als één vorm van liefde vanzelfsprekend is, dan is dat wel moederliefde – zou je denken. Toch krijgt lang niet elk kind wat het nodig heeft. Vooral dochters raken daardoor emotioneel beschadigd, zegt therapeute Susan Forward. Je leest het hier – in Waarom dochters niet zonder moederliefde kunnen

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Deel dit artikel:
28 mei 2009 | Laatst gewijzigd op 22 oktober 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Waarom ben ik boos op mijn moeder?

Ik heb nooit een goede band met mijn moeder gehad. Dat is de laatste tijd nog slechter geworden. Mij...
Lees verder
Branded content

Terug naar je eigen natuur

In plaats van blootsvoets over de steppe te rennen, wonen we in flats, zitten we achter een beeldsch...
Lees verder
Artikel

‘Opvoeden zonder vooroordelen kan helemaal niet’

Je kunt wel zeggen dat iedereen hetzelfde is, maar dat is niet de realiteit, zegt hoogleraar Judi Me...
Lees verder
Artikel

‘Opvoeden zonder vooroordelen kan helemaal niet’

Je kunt wel zeggen dat iedereen hetzelfde is, maar dat is niet de realiteit, zegt hoogleraar Judi Me...
Lees verder
Advies

Onze dochter en haar vriend hebben slaande ruzie

Beste Jolet Onze dochter en haar vriend wonen sinds kort samen, ze zijn 19 en 24 jaar oud. Het gaat ...
Lees verder
Interview

Waarom dochters niet zonder moederliefde kunnen

Als één vorm van liefde vanzelfsprekend is, dan is dat wel moederliefde – zou je denken. Toch kr...
Lees verder
Artikel

Mama, niet weggaan!

Wat doet het met je als je moeder op een dag verdwijnt, of het gezin verlaat voor een andere man? Dr...
Lees verder
Advies

Ik kan mijn verslaafde moeder niet voor vol aan zien

Geachte mevrouw Freud, Loslaten blijft een moeilijke kwestie voor mij en mijn moeder. Ik ben 27 jaar...
Lees verder
Artikel

Hoe kan ik het zelfbeeld van mijn dochter verbeteren?

‘Je bent mooi zoals je bent.’ Niet bepaald de boodschap die pubermeisjes oppikken uit de media. ...
Lees verder
Advies

Ik voel me verplicht mijn moeder te vermaken

Mijn moeder, die al vijftien jaar weduwe is, kan zichzelf niet vermaken. Ze voelt zich eenzaam maar ...
Lees verder
6333