De vraag

Ik voel me nergens echt thuis

Er is heel veel gebeurd in mijn leven de afgelopen paar jaar. Kort samengevat: sterfgevallen in de familie, een vader met kanker (gelukkig nu hersteld), stopzetten van eigen bedrijf, een scheiding van mezelf én mijn ouders, verlies van mijn hond – mijn trouwste vriendje – en twee katten, en tot slot liefst drie verhuizingen in twee jaar tijd.

Nu ben ik eindelijk in rustiger vaarwater terechtgekomen. Ik heb een lieve vriend van wie ik veel steun krijg, een fijn huis en leuk werk. Maar nu de rust is wedergekeerd, voel ik me verward en eenzaam. Ik stoot mensen af, om ze vervolgens weer dichtbij te willen halen. Ik heb onverklaarbare, onverwachte huilbuien – het liefst als ik alleen ben natuurlijk, want o wee als een ander mij niet vrolijk ziet!

Ik zit vooral erg met de scheiding van mijn ouders, ook al ben ik met 28 jaar echt geen klein kind meer. Ik heb altijd geprobeerd het goed te maken tussen mijn ouders, als kind was ik al hun mediator. Ik wil boos op ze worden, tegen ze zeggen dat ze er harder voor hadden moeten vechten. Want nu ben ik mijn thuis kwijt, mijn ouderlijk huis, alles. Dat voelt heel eenzaam.

Mijn ouders hebben beiden een leuke nieuwe partner. Fantastisch voor hen, maar ze zijn niet zichzelf bij die nieuwe partner en ik vind het maar raar allemaal. Met hun nieuwe partners erbij doen ze geweldig en aardig tegen me. Maar dan denk ik: doe je dat omdat je mij, je dochter, leuk vindt, of doe je dat om aan je nieuwe partner te laten zien hoe geweldig jij zelf bent?

Ik voel me nergens echt meer thuis. Natuurlijk wel bij mijn vriend, maar zelfs daar vind ik het moeilijk. Ik denk dat ik bang ben geworden me te hechten. Alle ‘vaste thuis dingen’ van vroeger zijn weg. Het gekke is, in real life zul je mij hier nooit zo eerlijk over horen praten. Ik doe alsof ik het allemaal wel accepteer. En verstandelijk begrijp ik alles ook, maar gevoelsmatig nog lang niet!

Ik zou het heel graag willen leren loslaten, accepteren en een plekje geven voor mijn gevoel. Heb je hier tips voor?

Het advies

Ik ben blij dat je me om tips vraagt. Je hebt een boel meegemaakt! Het is heel begrijpelijk dat je je verward en eenzaam voelt, en dat je het moeilijk vindt om geen thuis meer te hebben zoals je dat eerst wel had.

Durf vertrouwen te hebben in je huisarts én je naasten

Er gaan verschillende adviezen door mijn hoofd. Maar om alle gebeurtenissen in jouw leven een plaats te geven en deze gevoelsmatig te verwerken, denk ik dat je allereerst het best te rade kan gaan bij je huisarts. Je hebt het meest baat bij persoonlijke begeleiding op maat.

Ook denk ik dat je veel zal hebben aan de steun en raad van één of meer vertrouwelingen in je sociale omgeving. Er is geen reden waarom je in real life niet eerlijk je gevoelens zou kunnen delen. Overweeg daarom eens de openhartigheid die je toont in deze mail, ook te tonen bij diegenen die het goed met je voor hebben.

Als je je op meerdere fronten laat steunen/troosten/begeleiden, dan zul je het verleden en het heden zeker een gevoelsmatig plekje kunnen geven. Een plekje waardoor jouw thuisgevoel ‘overal’ een warm onthaal zal vinden.

Lees ook deze Lessen in overgave – om lichter te leven

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Vind een betrouwbare coach via Coachfinder
Coachfinder

Vind een betrouwbare coach via Coachfinder

Coaching is een belangrijke stap in zelfontwikkeling. Maar de juiste coach vinden blijkt nog niet zo eenvoudig. Coachfinder helpt je in je zoektocht naar een coach die bij je past.

Vind je ideale coach
Deel dit artikel:
21 augustus 2008 | Laatst gewijzigd op 23 oktober 2020

Lees ook deze artikelen

Connie Palmen: ‘Ik zou wat minder angstig willen zijn’
Interview

Connie Palmen: ‘Ik zou wat minder angstig willen zijn’

‘Sinds Ischa en mijn vader dood zijn, ben ik banger geworden. Ik weet: ooit gaat de dood weer een ...
Lees verder
Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmen...
Lees verder
Column Iris Droste: De schreeuw
Column

Column Iris Droste: De schreeuw

‘Weet je wat nog het ergst is? Ik heb andere vrouwen altijd uitgelachen als hun man vreemdging. Ko...
Lees verder
Column Iris Droste: De schreeuw
Column

Column Iris Droste: De schreeuw

‘Weet je wat nog het ergst is? Ik heb andere vrouwen altijd uitgelachen als hun man vreemdging. Ko...
Lees verder
Hoe kinderen de dood van een dierbare verwerken
Artikel

Hoe kinderen de dood van een dierbare verwerken

Kinderen lijken soms helemaal niet verdrietig na de dood van iemand die ze goed kennen. Toch gebeurt...
Lees verder
Heb ik bindingsangst of verlatingangst?
Advies

Heb ik bindingsangst of verlatingangst?

Ik heb een hele leuke vriendin, maar ik maak constant ruzie met haar. Ik vind het niet leuk dat ze t...
Lees verder
Waarom heeft mijn moeder nu al een vriend?
Advies

Waarom heeft mijn moeder nu al een vriend?

Het kleine kind in mij schreeuwt: dit is mijn moeder, hij komt in mijn vaders huis en dat wil ik all...
Lees verder
De dochter van mijn man accepteert me niet
Advies

De dochter van mijn man accepteert me niet

Ik ken mijn man al dertig jaar. In het begin was hij getrouwd en had twee dochters. Ik bleef bij hem...
Lees verder
Verdriet om verlies
Artikel

Verdriet om verlies

Rouw op zich heeft geen duidelijke evolutionaire functie. Het is een nare bijwerking van iets dat w...
Lees verder
De essentie van opvoeden: een veilige basis voor je kind
Verhaal

De essentie van opvoeden: een veilige basis voor je kind

Probeer ze maar eens bij te houden: de ontelbare kusjes na een val, de nachten dat je ze terug in sl...
Lees verder
7190