De vraag

Ik durf niet alleen te gaan hardlopen in het bos

Beste mevrouw de Neef,
Ik probeer een aantal keren in de week te hardlopen, dit doe ik met mijn man. Maar soms komt het zo uit dat ik alleen zou moeten gaan. Dat zou ik dan ook wel in het bos achter ons huis willen doen, alleen: als vrouw durf ik dat niet, ik ben bang voor enge mannen die me willen pakken.

Dus doe ik het gewoon niet. Maar soms wil ik het wel, die heerlijke boslucht opsnuiven, moet ik ermee leren leven dat dat niet kan of is het wel vertrouwd?

Sneeuwwitje

Het advies

Expert

Manja de Neef

Beste Sneeuwwitje,
Je schrijft dat je een paar keer per week probeert te hardlopen. Je doet dat vaak met je man, maar als hij er niet bij kan zijn, zou je ook alleen willen lopen in het bos achter jullie huis. Uit angst voor enge mannen die je zouden kunnen pakken, doe je dat niet. Ik begrijp dat je dat spijtig vindt. Je zou het veel prettiger vinden om in dat lekker geurende bos je sport te kunnen beoefenen.

Angst is niet altijd een goede raadgever. Als er zich eenmaal een beangstigende gedachte in je hoofd heeft vastgezet, kom je daar niet meer zo gemakkelijk vanaf. Zeker niet als je de situatie waarvoor je bang bent, bent gaan vermijden. Het bos wordt als het ware steeds enger.

Je kunt daar iets aan doen door je angstige idee ‘tegen het licht te houden’, waardoor je er mogelijk wat genuanceerder tegenaan kunt gaan kijken. Een manier om dat te doen is om er met anderen over te praten. Ken je vrouwen die wél alleen gaan hardlopen (of wandelen) in een bosrijke omgeving?

Misschien heb je wel een buurvrouw die in ‘jouw’ bos hardloopt. Kennissen of vriendinnen die ergens anders wonen zijn ook oké. Je kunt ze vragen of zij deze angst kennen, of ze er zelf last van hebben en hoe ze daarmee omgaan, of ze er last van hebben gehad en hoe ze er vanaf zijn gekomen. Al interviewend zal je een iets genuanceerder beeld krijgen van ‘als vrouw alleen in het bos hardlopen’ en wie weet hoor je dingen die jou kunnen helpen je angst wat te verminderen.

Aan je vermijding kun je ook iets doen. Je hoeft niet alle angst overboord te zetten en in je eentje ver van huis in een donker bos te gaan lopen. Jij bepaalt hoe ver je wilt gaan en wat nog prettig voor je voelt. Je vermijdingsgedrag kun je in kleine stapjes terug dringen. Je kunt bijvoorbeeld eerst met een stevige gespierde vriendin of buurvrouw gaan. Dat zal waarschijnlijk meer angst oproepen dan met je man samen, maar minder dan alleen gaan.

Later kun je met een wat ielere vriendin gaan. En nog later alleen, als je dat wilt. Je kunt ook uitzoeken wat de tijdstippen zijn dat er veel wandelaars in het bos zijn of mensen die hun hond uitlaten. Ik neem aan dat je het minder eng vindt als je regelmatig mensen tegenkomt. Daarna kun je gaan op een tijd dat er minder volk op de been is, als je dat wilt.

Ik neem aan dat hoe verder je van huis en de bewoonde wereld bent, hoe enger het is. Je kunt dus beginnen met kleine rondjes dicht bij huis en later je rondjes groter maken.
Als je die drie aspecten (wie er mee gaat, op welk tijdstip je gaat en hoe ver je gaat) combineert kun je allerlei tussenstapjes bedenken. Door dat uit te proberen krijg je meer zicht op wat jíj verantwoord vindt, zal je angst verminderen en zal je vertrouwen toenemen.

Ik wens je veel succes.
Manja de Neef


Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Omgaan met sociale angst

Van speechen op een feestje tot kritiek krijgen op het werk: het leven zit vol sociale situaties. Di...

Lees verder
Artikel

Hé, jij ook hier?

Natuurlijk, we zijn allemaal uniek. Alleen zijn we niet heel origineel als het gaat om onze reisavon...

Lees verder
Artikel

Tips tegen kinderangsten

Lees verder
Advies

Help: ik wil eindelijk af van mijn sociale angst

Lees verder
Artikel

Zou het leven leuker zijn zonder angst?

Lees verder
Advies

Hoe kan ik leren om fouten te maken?

Lees verder
Advies

Ik heb geen talenten

Lees verder
Artikel

Erbij horen zonder jezelf te verliezen

Lees verder