De vraag

Hoe ga ik om met mijn gevoeligheid voor geluiden?

Ik ben 31 jaar en zit heel goed in mijn vel. Toch heb ik een vraag over mijn gevoeligheid voor bepaalde geluiden.

Sommige mensen krijgen kriebels als iemand met nagels over een schoolbord krast. Zulke kriebels krijg ik wanneer de vaatwasser aan staat, de wasmachine draait, een hond drinkt, iemand doucht, of wanneer het fonteintje bij de vijver aan staat. Ook van tikkende klokken, fluitende mensen en mensen die steeds met hun been op en neer bewegen krijg ik rillingen.

Ik probeer die geluiden zoveel mogelijk te negeren, haal rustig adem, concentreer me op iets anders, maar als ik ze eenmaal hoor, blijf ik ze horen. Ik wil het liefste weg uit de ruimte waar het geluid is. Ik lijk te verkrampen, voel kriebels bij mijn buik/maag. Dit wordt steeds lastiger voor mezelf, het betreft steeds méér geluiden (tijdens de puberteit had ik alleen last van vaatwasser). Overigens, als ik zelf douch deert het stromende water me niet, en flink stromend water (zoals een flinke beek) kan ik goed hebben. Net als meerdere tikkende klokken door elkaar.

Waar komen die kriebels/rillingen vandaan? Is het een lichamelijke reactie op iets wat in mijn hoofd zit (ik reageer altijd sterk lichamelijk: bv als kind koorts krijgen bij zenuwen)? Hoe kan ik leren hier anders mee om te gaan?

 

Het advies

Susan Marletta-Hart

Expert hooggevoeligheid

Jouw verhaal is niet uniek. Het is een bekend probleem of aandoening, al is ze tot op heden weinig onderzocht. Waar jij aan lijdt is een hypergevoeligheid voor geluid. We noemen dit in vaktermen hypervigiliteit.

Het speciale aan dit probleem is dat mensen die er aan lijden voor hele specifieke geluiden gevoelig zijn, en hier vervolgens emotioneel en fysiek sterk op reageren op reageren. Vaak zijn het smak- of slurpgeluiden van anderen, maar ook tikkende pennen of klokken kunnen dit veroorzaken.

Vermoedelijk ontstaat de extreme emotionele reactie na een negatieve ervaring in het verleden die jouw hersenen zijn gaan associëren met deze gebeurtenis. Die twee dingen kunnen helemaal los van elkaar staan, maar jij hebt ze onbewust en emotioneel met elkaar verbonden.

Bijvoorbeeld: je hebt als kind een hele vervelende ruzie meegemaakt in de keuken, waarbij op dat moment de vaatwasser ook nog lawaai maakte. We noemen deze selectieve gevoeligheid voor geluiden waar je vervolgens extreem emotioneel op reageert met een moeilijk woord misofonie.

Wat belangrijk voor jou om te weten is, is dat de last die jij ervan ondervindt in relatie staat tot stress. Ben je erg gespannen, dan worden deze klachten erger. Je kunt je probleem dus eigenlijk als barometer gebruiken om te weten hoe het verder met je gesteld is.

Het vermijden van deze geluiden kan er toe leiden dat je je toenemend isoleert en dat is niet de weg die je in wilt slaan. Ik ben net als jij met zeer gevoelige oren behept en maak in mijn dagelijks leven veel gebruik van koptelefoons en oordopjes. Het kan zowel je auditieve gevoeligheid als je algehele staat van overprikkeling ten goede komen wanneer je regelmatig rust voor je oren neemt. Dat kan door: naar rustige ontspanningscd’s te luisteren, veelvuldig in de natuur zijn en vooral je regelmatig laven aan de stilte.

Het gevoel zelfcontrole te hebben over de geluiden die bij jou binnenkomen, kan rust geven in jouw waakzame brein. Net als dat je niet alles wilt zien en niet alles wilt eten, wil je ook zelf bepalen wat er binnen komt aan geluid.

Nogmaals probeer je niet terug te trekken, maar zet liever een stoere koptelefoon op (gelukkig is het mode) met heerlijke muziek en ga door het leven. Neem je gevoeligheid serieus. Als het probleem je dagelijkse leven blijft beheersen, zoek dan contact (via je huisarts) met een psychiatrische kliniek die dit probleem onder de noemer angststoornissen met cognitieve therapie behandelt.

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Hoogsensitief
Deel dit artikel:
19 januari 2016 | Laatst gewijzigd op 4 maart 2020

Lees ook deze artikelen

Hoe smaakt dat blauwe spul?
Artikel

Hoe smaakt dat blauwe spul?

Redacteur Manon Sikkel leert extra goed proeven tijdens een smaaktest. 'Ik vertrouw er altijd op dat mijn smaakpapillen hun werk w...
Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmende stofjes uitscheiden. Over d...
Geen stress meer van je smartphone
Verhaal

Geen stress meer van je smartphone

De smartphone blijkt ons aantoonbaar veel stress op te leveren. Moeten we dan maar helemaal offline gaan? Ben je mal, zegt een Aus...
Geen stress meer van je smartphone
Verhaal

Geen stress meer van je smartphone

De smartphone blijkt ons aantoonbaar veel stress op te leveren. Moeten we dan maar helemaal offline gaan? Ben je mal, zegt een Aus...
Hoe de verlichting van het restaurant je smaak beïnvloedt
Kort

Hoe de verlichting van het restaurant je smaak beïnvloedt

Etentje bij kaarslicht? Pas dan op dat het eten niet té subtiel gaat smaken.
Anosmie: als je niets meer ruikt
Artikel

Anosmie: als je niets meer ruikt

Anosmie – een ontbrekend reukvermogen – is veel ingrijpender dan vaak wordt gedacht. Een nieuwe methode lijkt bij een deel van...
Ik raak van streek van ongewenste muziek
Advies

Ik raak van streek van ongewenste muziek

Het verhaal van de terroriserende bovenburen herken ik. Het enige wat er bij mij op zat was verhuizen. Toen ik eenmaal over de fru...
Weg van alle prikkels tijdens een HSP retraite
Verhaal

Weg van alle prikkels tijdens een HSP retraite

Journalist Janneke Gieles worstelt met het dagelijkse bombardement aan prikkels. Maar een uitrustweekeind voor hoogsensitieve pers...
Waarom de een alles eet en de ander niets lust
Verhaal

Waarom de een alles eet en de ander niets lust

Een kwart van de mensheid proeft smaken veel beter dan gemiddeld, heeft de wetenschap ontdekt. Dat leidt tot opmerkelijke verschil...
Ik erger me aan mijn ouders
Advies

Ik erger me aan mijn ouders

  Beste Jolet, Ik ben een meisje van 14. Mijn probleem is dat ik me erger aan mijn ouders. Niet aan wat ze doen, maar aan de ...
12650