De vraag

De familie verwijt me zijn zelfmoord

Beste Jolet

In mijn therapiegroep heb ik een bijzondere man leren kennen, die ernstig depressief was. Tussen ons ontstond een relatie. Met mij ging het steeds beter, maar met hem juist niet. Na enkele maanden heb ik de relatie beëindigd omdat ik bang was opgeslokt te zullen worden in zijn ellende en omdat ik geen ‘gezonde’ toekomst voor ons zag. Sindsdien gingen we vriendschappelijk met elkaar om.
Vorige week heeft hij zich verhangen. Zijn ouders hebben zijn dagboek gevonden en daarin blijkbaar gelezen hoeveel verdriet of kwaadheid hij voelde omdat ik bij hem was weggegaan. Nu geven ze mij de schuld van zijn dood. Ze hebben laten weten dat ik niet gewenst was op zijn uitvaart en dat zij geen enkel contact meer met mij willen. Ik ben intens boos en verdrietig omdat mijn vriend er niet meer is. Elk advies is welkom.

Het advies

Jolet Plomp

Psychologie

Antwoord van Jolet:
Dit is heel moeilijk, zo’n zware beschuldiging. Psychologisch is de reactie van zijn familie wel te begrijpen. Zij zijn boos en verdrietig tegelijk; een deel van die boosheid projecteren ze op u, omdat het pijnlijk is om boos te zijn op de geliefde dode.
Zoals elke nabestaande van een zelfmoord, zult u vermoedelijk ook last hebben van schuld-gevoel. Hopelijk helpt het dat u de beweegredenen van uw vriend kent; u wist immers hoe depressief hij was. U voelt zich vast boos, verdrietig en schuldig tegelijk. Laat die tegenstrijdige gevoelens maar naast elkaar bestaan – wegredeneren helpt niet.
Zijn familie wil dit verlies helaas niet met u delen, maar misschien kunt u dat elders wel. In veel regio’s organiseert de ggz groepen voor mensen die achterblijven na zelfdoding. Maar internet biedt ook veel lotgenotencontact – www.verliesverwerken.nl bijvoorbeeld. Daar staat ook een lijst met boeken voor wie achterbleven na een zelfmoord. En al wil de familie nu geen contact, misschien kunt u toch helpen door een brief te schrijven met herinneringen aan uw vriend. Misschien dat ze later wel graag over hem willen praten.

Elke maand behandelt psycholoog Jolet Plomp persoonlijke lezersvragen. Deze vraag is gepubliceerd in Psychologie Magazine, juli/augustus 2007

 

 

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Nog steeds kwaad op mijn overleden moeder

Lees verder
Advies

Nog steeds kwaad op mijn overleden moeder

Lees verder
Branded content

Zo ontspan je nog beter in de trein

Terwijl we voor ons gevoel maar een beetje zitten te lummelen in de trein, gebeuren er allerlei nutt...
Lees verder
Branded content

Zo ontspan je nog beter in de trein

Terwijl we voor ons gevoel maar een beetje zitten te lummelen in de trein, gebeuren er allerlei nutt...
Lees verder
Artikel

Waarom rust nemen belangrijk is – júíst in drukke ti...

Hoe drukker we het hebben, hoe minder rust we onszelf gunnen. Toch is een time-out cruciaal als we s...
Lees verder
Artikel

Waarom rust nemen belangrijk is – júíst in drukke ti...

Hoe drukker we het hebben, hoe minder rust we onszelf gunnen. Toch is een time-out cruciaal als we s...
Lees verder
Advies

Uit angst voor leegte plan ik mijn dagen te vol

Lees verder
Interview

Overlevers: ‘De nacht dat hij stierf, verloor ik mijn drom...

Hoe ga je verder als niets ooit nog hetzelfde zal zijn? Monique Smeets (45) verloor vier jaar gelede...
Lees verder
Verhaal

21 manieren om nee te zeggen

‘Sorry, maar nee.’ Een simpel zinnetje, maar o zo moeilijk om uit te spreken. Terwijl het ons zo...
Lees verder
Recensie

Een zeer persoonlijk rouwproces in ‘Buiten is het maan...

Hoe mensen rouwen om het verlies van een dierbare, kan erg verschillen. In het boek 'Buiten is het m...
Lees verder
Interview

David Vann: ‘Je kunt altijd opnieuw beginnen’

In elk van zijn boeken speelt een zelfmoord; zo ook in het verpletterende Caribou Island. Schrijver ...
Lees verder
Advies

Ik ben verliefd op mijn ex

Lees verder
7541