Ik rouw en wil nog niet onder de mensen komen

Beste Bart,
Mijn partner is onverwacht en te jong overleden na een kort en ernstig ziekbed. Ik krijg van de buitenwereld het advies om er zoveel mogelijk op uit te trekken en onder de mensen te komen. Contact met anderen geeft mij vooral confrontatie en een gevoel van vervreemding. Hun leven ziet er zo heel anders uit dan het mijne.

Ik zit eigenlijk het liefst thuis en zie bij voorkeur alleen de mensen die niet oordelen en niet met allerlei goed bedoelde adviezen aankomen. Ik krijg daardoor het gevoel dat iedereen beter met deze situatie zou kunnen omgaan dan ik kan. Ik zou graag met hen willen ruilen, maar helaas.........

Groeten van anoniem

Ons advies

Beste Anoniem,
Ik voel me onzeker over wat ik zal zeggen, omdat ik er zeker van wil zijn dat wat ik schrijf iets voor je betekent, en je niet nodeloos adviezen geef.

Je schrijft dat contact met anderen vervreemding en confrontatie oproept. En waarschijnlijk kies je er daarom voor om alleen te zijn, of met de mensen die niet oordelen? Jouw behoefte die je nu aan het vervullen bent is; rouwen. Rouwen is een (onderschatte) behoefte, rouwen is verwerken; hard werken, en daar is tijd en de juiste omgeving voor nodig. Nog niet zo lang geleden droegen de mensen die rouwden een tijd lang zwarte kleren, zodat het voor iedereen duidelijk was waar ze meebezig waren.

Wellicht kan ik je enig inzicht geven hoe jij nu op een liefdevolle manier duidelijk maakt wat jouw behoeften zijn.

Misschien dat je de volgende keer kunt zeggen tegen iemand met een oordeel/advies:

‘Beste…, ik waardeer jouw intentie om me te willen helpen met advies, tegelijkertijd raak ik verward/gespannen… (gevoel), omdat ik erop wil vertrouwen (behoefte) dat ik kan rouwen (behoefte) op de manier die ik kies (behoefte aan keuzevrijheid/autonomie). Hoe voel je je als je me dit hoort zeggen?’ (verzoek)

Probeer vervolgens diens gevoelens en behoeften te horen, ook al hoor je weer een (zelf)oordeel. In compassievol communiceren heet dat empathisch luisteren. Hierdoor kan een liefdevolle dialoog ontstaan.

Ik ben benieuwd of je hier iets mee kunt.

Veel moed!
Warme groet, Bart


 


Bart Landstra

Geweldloze communicatie

Dit vind je misschien ook interessant

Kort

‘Wie zijn baan kwijtraakt, gaat door een rouwproces’

Niet alleen het verlies van een dierbare, ook het verlies van een baan blijkt tot rouw te kunnen lei...

Lees verder
Verhaal

Van je moeder moet je het hebben

Geen vrouw is zo belangrijk in je leven als je moeder. Want door de band met haar, kun jij je eigen ...

Lees verder
Interview

‘Ik zag de paniek in de ogen van de gynaecoloog’

Lees verder
Verhaal

Leven in reservetijd

Lees verder
Artikel

De Landelijke Stichting Rouwbegeleiding

Lees verder
Artikel

Het echte verdriet komt pas later

Lees verder
Artikel

Blog: Dit zijn dikke vette verwachtingen van rouw die niet uitkomen

Lees verder
Advies

‘Op papier heb ik alles maar qua gevoel ervaar ik geen zingeving’

Lees verder