De vraag

Ik rouw en wil nog niet onder de mensen komen

Mijn partner is onverwacht en te jong overleden na een kort en ernstig ziekbed. Ik krijg van de buitenwereld het advies om er zoveel mogelijk op uit te trekken en onder de mensen te komen. Contact met anderen geeft mij vooral confrontatie en een gevoel van vervreemding. Hun leven ziet er zo heel anders uit dan het mijne.

Ik zit eigenlijk het liefst thuis en zie bij voorkeur alleen de mensen die niet oordelen en niet met allerlei goed bedoelde adviezen aankomen. Ik krijg daardoor het gevoel dat iedereen beter met deze situatie zou kunnen omgaan dan ik kan. Ik zou graag met hen willen ruilen, maar helaas………

Het advies

Bart Landstra

Geweldloze communicatie

Ik voel me onzeker over wat ik zal zeggen, omdat ik er zeker van wil zijn dat wat ik schrijf iets voor je betekent, en je niet nodeloos adviezen geef.

Je schrijft dat contact met anderen vervreemding en confrontatie oproept. En waarschijnlijk kies je er daarom voor om alleen te zijn, of met de mensen die niet oordelen? Jouw behoefte die je nu aan het vervullen bent is; rouwen. Rouwen is een (onderschatte) behoefte, rouwen is verwerken; hard werken, en daar is tijd en de juiste omgeving voor nodig. Nog niet zo lang geleden droegen de mensen die rouwden een tijd lang zwarte kleren, zodat het voor iedereen duidelijk was waar ze meebezig waren.

Wellicht kan ik je enig inzicht geven hoe jij nu op een liefdevolle manier duidelijk maakt wat jouw behoeften zijn.

Misschien dat je de volgende keer kunt zeggen tegen iemand met een oordeel/advies:

‘Beste…, ik waardeer jouw intentie om me te willen helpen met advies, tegelijkertijd raak ik verward/gespannen… (gevoel), omdat ik erop wil vertrouwen (behoefte) dat ik kan rouwen (behoefte) op de manier die ik kies (behoefte aan keuzevrijheid/autonomie). Hoe voel je je als je me dit hoort zeggen?’ (verzoek)

Probeer vervolgens diens gevoelens en behoeften te horen, ook al hoor je weer een (zelf)oordeel. In compassievol communiceren heet dat empathisch luisteren. Hierdoor kan een liefdevolle dialoog ontstaan.

Ik ben benieuwd of je hier iets mee kunt.

Veel moed!
Warme groet, Bart

 

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Deel dit artikel:
20 januari 2009 | Laatst gewijzigd op 17 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Tegen de zelfmoord van haar dochter kon psychiater Stanneke ...

Depressie en suïcide: in haar werk had Stanneke Lunter (55) er al dagelijks mee te maken. Maar toen...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

Boeken van de maand: december 2020

Zit je met deze koude dagen ook liever thuis op de bank? Deze 5 boeken helpen je de winter door.
Lees verder
Advies

Waarom nemen autisten alles letterlijk?

Sinds kort deel ik een etage met een studiegenote. Ze is heel aardig, maar ik word ook gek van haar ...
Lees verder
Recensie

Kinderen voeden elkaar op

Ouders zijn steeds minder aanwezig in het leven van hun kinderen, waarschuwen klinisch psycholoog Go...
Lees verder
Artikel

Lastige types herkennen (en aanpakken) met de Roos van Leary

Je kunt je wild ergeren aan die zeurende vriendin, bazige moeder of botte baas. Maar je kunt ook een...
Lees verder
Interview

Overlevers: ‘Mijn moeder zei: ik moet je iets vertellen. T...

Er zijn momenten waarop het leven in één klap tot stilstand komt. Dan wordt onze veerkracht tot he...
Lees verder
Interview

David Grossman: ‘Het besef van de dood maakt het leven int...

Het verdriet om zijn gesneuvelde zoon is er elke dag, nu al zes jaar lang. Toch is David Grossman ni...
Lees verder
6703