Wie weleens het tv-programma Opgelicht?! ziet, valt van de ene verbazing in de andere: wie geeft nou zomaar zijn bankpas aan een vreemde? Wie maakt nou geld over naar een onbekende in het buitenland? Mij overkomt dat niet, denk je dan. Maar dat is een misvatting: iedereen kan slachtoffer worden van oplichting. Dat heeft niets te maken met arm of rijk, slim of dom.

De Fraudehelpdesk, die samen met de politie en het Openbaar Ministerie oplichting in kaart probeert te brengen, deed in 2014 onderzoek naar internetoplichting. Daaruit bleek dat over een periode van twee jaar 1,1 miljoen Nederlanders het slachtoffer waren geworden van malafide zaken, waarbij ze in totaal 5,3 miljard euro verloren. Denk aan webshops die nooit leveren, e-mails die bankgegevens ontfutselen of spookfacturen bevatten.

Meestal ging het om relatief kleine bedragen: 70 procent raakte minder dan 500 euro kwijt. 7 procent ging voor meer dan 10.000 euro het schip in.

Eigen schuld

De Nederlandse wet beschouwt alle praktijken waarbij iemand opzettelijk een ander iets voorspiegelt om er zelf financieel beter van te worden als een vorm van fraude of oplichting.
Volgens communicatiemanager André Vermeulen van de Fraudehelpdesk doen lang niet alle slachtoffers aangifte. Dat heeft deels te maken met schaamte; slachtoffers vinden vaak dat de oplichting hun eigen schuld is.

Dat komt doordat we onszelf slim genoeg vinden om de trucs van oplichters te doorzien. ‘We lijden allemaal aan de illusie van controle,’ zegt gedragspsycholoog Liza Luesink,

Log in om verder te lezen.