Verder met jezelf

Een scheiding roept heftige emoties op – zelfs als twee mensen in redelijke harmonie besloten hebben uit elkaar te gaan. Soms herkennen de partners zichzelf nauwelijks vanwege die onbeheerste woede-uitbarstingen, die huilbuien, dat gemis dat voelt als fysieke pijn.

Toch zijn die emoties begrijpelijk en functioneel. Ontkenning maakt dat de kille waarheid zich niet ineens volledig aan je opdringt. Woede is separerende energie: het maakt het gemakkelijker om je ex los te laten. Verdriet helpt om te verteren wat er gebeurd is. Een scheiding is nu eenmaal een rouwproces, en het kost tijd om je los te maken van elkaar.

Maar sommige mensen stagneren in dat proces. Het wekt soms verbijstering met hoeveel uithoudingsvermogen mensen zich vastbijten in hun woede of verdriet. Als een kapotte grammofoonplaat beginnen ze steeds weer over de wandaden van hun ex, om er telkens weer even razend om te worden. Of ze wrijven zichzelf in dat hun ex nooit van ze gehouden heeft, voelen zich minderwaardig aan zijn nieuwe geliefde en vergelijken hun leven voortdurend met dat van hun ex, dat er van de buitenkant veel positiever en succesvoller uitziet dan hun eigen leven. Anderen houden hun verdriet kunstmatig in stand door het

Log in om verder te lezen.