Ik was iemand die altijd vooruitkeek. Ik begreep weinig van mensen die pijn uit hun verleden opzoeken. Dan dacht ik altijd: ben je daar nou nog mee bezig? Leef! Tot op zekere hoogte voel ik dat nog steeds zo.

Waarom ontzag-wandelaars meer compassie ervaren

Je kunt het ervaren op een bergtop, tijdens het luisteren naar een klassiek concert of als je naar d...

Lees verder

Wat brengt het me als ik nu vol in mijn verdriet duik over wat me allemaal nog zal worden ontnomen? Dan neem ik mezelf eigenlijk ook al het heden af.

Mijn baan, gezondheid en energie heb ik ingeleverd, maar ik ben nog steeds moeder, vriendin, mens, ik kan genieten. Dat wil ik niet laten overschaduwen. Maar het is een moeilijke balans. Want tegelijkertijd moet ik onder ogen zien dat ik dit keer niet meer beter word.

Log in om verder te lezen.