Rond lunchtijd zie ik bij bakker Ed een groepje studenten van de faculteit om de hoek, waar ik zelf ooit ook studeerde. Ze bestellen alleen maar zoete dingen: moorkoppen met dikke lagen chocola, kingsize muffins en appelflappen. Ik gruw van die mierzoete, vette happen. Maar wacht eens even, denk ik als ik de winkel uit loop: vroeger kocht ik die dingen zelf ook!

Sinds een jaar of tien ben ik geleidelijk steeds gezonder gaan eten. Jamin heb ik voor mijn gevoel al eeuwen niet meer van binnen gezien, terwijl de ecowinkel de afgelopen jaren vast onderdeel is geworden van mijn boodschappenrondje. Inmiddels ben ik op het punt geraakt dat ik producten mijd waar veel toegevoegde suiker in zit, en binnenkort heb ik zelfs mijn eigen tuinblog (degelukkigetuinman.nl), over hoe ik nu mijn eigen, 100 procent biologische groente verbouw. Dat had ik tien jaar geleden ook niet kunnen denken.

Niet in steen gebeiteld

De Belgische persoonlijkheidspsycholoog Jordi Quoidbach glimlacht als hij mijn verhaal hoort. ‘Dit is precies wat ik vaak zie bij de mensen die aan mijn onderzoeken meedoen,’ zegt hij. ‘Op hun twintigste houden ze bijvoorbeeld niet van koffie, maar op hun dertigste vinden ze het heerlijk.’

En,

Log in om verder te lezen.