Zijn eerste publieksboek schreef hij ‘als cadeautje aan zichzelf’. Omdat hij bijvoorbeeld weleens wilde weten waarom we ons niets uit onze eerste levensjaren herinneren. Of hoe mensen vóór de uitvinding van de film het effect van ‘mijn-leven-trok-als-een-film-aan-me-voorbij’ verwoordden.

Het bleken vragen waar veel lezers nieuwsgierig naar waren, en zo werd Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt (2001) de afgelopen jaren wereldwijd een hit. Twintig vertalingen verschenen er tot nu toe van, waaronder een Koreaanse en een Ethiopische.
Inmiddels is Douwe Draaisma, hoogleraar geschiedenis van de psychologie in Groningen, alweer meerdere boeken verder. Deze maand verschijnt zijn zevende: tegelijkertijd in Nederland en Duitsland, waar hij ook een trouwe lezersschare heeft. Als mijn geheugen me niet bedriegt gaat over de manier waarop we terugblikken op onze eigen ervaringen, en over het feit dat onze herinneringen in de loop van ons leven behoorlijk kunnen veranderen.
Het boek is opvallend persoonlijk. Zo verwerkt Draaisma er de herinnering in aan de Bijbelverhalen die zijn vader vroeger na het avondeten voorlas. Ook de popmuziek uit zijn jonge jaren komt aan de orde. Met een hoofdrol voor de mythische Britse rockband Cream, die in 1968 net ruzie uiteenging maar waarvan

Log in om verder te lezen.