Waarom vinden we het vertederend als een opgepompte gorilla een breekbaar menselijk wezentje van het andere geslacht in zijn grote hand knelt? Is King Kong een darwinistisch verhaal over verwantschap? Een verhaal over rassenvermenging? Of gaat het om een verboden romance die ten dode gedoemd is?

De film deed mij denken aan een vreemde vraag waar dierentuinen en primatencentra regelmatig mee geconfronteerd worden. Van tijd tot tijd krijgen we verzoeken van mensen die seks met mensapen willen. Soms doen de briefschrijvers het voorkomen alsof ze mee willen werken aan een experiment, maar meestal gaat het gewoon om de seks. Mannen willen het doen met vrouwelijke apen en vrouwen vinden die stoere gorillamannen uiterst aantrekkelijk, waarschijnlijk zonder te beseffen dat ze een penis hebben van hooguit vier centimeter.

Omgekeerd staan apen onverschillig tegenover ons. De enige keer dat ze seksuele belangstelling hebben voor mensen, is als ze door ons zijn grootgebracht: een kwestie van inprenting. Toen bioloog Konrad Lorenz ganzen uit het ei grootbracht, waggelden de kuikens achter hem aan alsof hij hun moeder was. Op latere leeftijd bleken ze ook seksueel aangetrokken tot mensen. Bij zoogdieren komt soms iets dergelijks voor. Maar in het wild zien we zelden zulke verwarde oriëntaties.

We moeten dus concluderen dat King Kong óf erg vertrouwd was met mensen, óf gebrek had aan vrouwelijk gezelschap. Hij leefde alleen, op een klein eiland waar te weinig te eten was om ook andere apen te voeden. Zoals eenzame zeelui in elke vis een zeemeermin gaan zien, heeft de koning van de jungle mogelijk de blonde Ann aangezien voor een soortgenoot. Wat jammer dat ze geen echte relatie zijn aangegaan, zoals in Peter Høegs boek De vrouw en de aap. Dat zou pas gedurfde cinema zijn geweest! De film had dan kunnen eindigen met King Kong, Ann en hun kroost voor altijd gelukkig in New York.

Kan zoiets eigenlijk? Het is geprobeerd. Josef Stalin had het briljante idee om soldaten te maken die ongevoelig waren voor pijn en bereid om alles te slikken wat men hun voorschotelde. Ik weet niet waarom hij daarbij aan apen dacht, maar in 1926 diende het Politbureau een verzoek in bij de Russische Akademie van Wetenschappen om mensen met apen te kruisen. Bioloog Ilya Ivanov trok daarop naar Afrika om vrouwelijke chimpansees met menselijk zaad te bevruchten. Niet zijn eigen zaad, want zoals bijna iedereen in die tijd dacht hij dat de lokale ­bevolking dichter bij de apen stond. Het avontuur liep op niets uit en professor Ivanov eindigde in Siberië.

Onze fascinatie met apen gaat duidelijk dieper dan biologische verwantschap. Zonder ons in verlegenheid te brengen, legt King Kong die onderliggende spanning bloot. En zoals altijd zorgen we ervoor dat wij winnen, terwijl de aap verliest.[/wpgpremiumcontent]