Stel: je wordt ergens vals van beschuldigd. Een van je beste vrienden weet dat je onschuldig bent omdat hij erbij was. Maar hij houdt zijn mond en neemt het niet voor je op omdat hij er ‘liever niet in betrokken’ wil worden. Hoe zou je je voelen?

Dit waargebeurde voorbeeld is een typisch staaltje van verraad, zegt de gerenommeerde Canadese psycholoog Stanley Rachman, en zoiets kan verregaande psychologische gevolgen hebben. Rachman publiceerde onlangs een psychologische analyse van verraad waarin hij een aantal mensen beschrijft die bij hem aanklopten voor therapie.

Een van hen is een 28-jarige man die de zojuist beschreven situatie meemaakte. ‘Het was al maanden na het juridische geschil en de beschuldiging was allang ingetrokken,’ schrijft Rachman. ‘De man zocht hulp omdat hij nog steeds gestrest was en voortdurend moest denken aan het verraad van zijn vriend. Hij kon zich niet concentreren op andere dingen, hij had een verstoorde slaap en was licht depressief.’

Waarom kan verraad ons zo verontrusten en zoveel pijn doen? En wat ís verraad precies?

Rachman omschrijft het als het gevoel dat je beschadigd bent door bewuste acties of het uitblijven van acties van een persoon die je vertrouwde en die je zag als een loyale vriend, familielid, partner of collega. ‘De breuk in het vertrouwen is meestal onomkeerbaar’, schrijft hij in zijn analyse. ‘De band die er ooit was heeft plaatsgemaakt voor een muur, en die muur blijft vaak voor altijd.’

Log in om verder te lezen.